Баҳри хӯни рези дилам , тарки камони абрӯии ман

بهر خون ریز دلم، ترک کمان ابروی من

Рост чун тир омад ва бинишаст дар паҳлавии ман

راست چون تیر آمد و بنشست در پهلوی من

Шаби дил гум гашта меҷустам бигард кӯй ӯ

شب دل گم گشته می جستم بگرد کوی او

Гуфт : эй бедил , чаҳ меҷӯӣ бигард кӯии ман ?

گفت: ای بیدل، چه میجویی بگرد کوی من؟

Пеш ва пас то чанд дар рӯй рақибони бенгарӣ ?

پیش و پس تا چند در روی رقیبان بنگری؟

Рӯй эшонро мубин , шармӣ бидор аз рӯй ман

روی ایشان را مبین، شرمی بدار از روی من

Аз ту ин қайдӣ ки ман дорам , халосӣ мушкиласт

از تو این قیدی که من دارم، خلاصی مشکلست

Каз хами зулфи ту знҷирист бар ҳар мӯии ман

کز خم زلف تو زنجیریست بر هر موی من

Чашмат аз мастӣ фитад ҳар гӯшае , дар ҳайратам

چشمت از مستی فتد هر گوشه ای، در حیرتم

Зин ки ҳаргизи гӯша чашмат науфтад сӯии ман

زین که هرگز گوشه چشمت نیفتد سوی من

Чини абрӯӣ ту натавонам кашӣдан беш азин

چین ابروی تو نتوانم کشیدن بیش ازین

Каз камонат оҷиз омад қӯти бозуии ман

کز کمانت عاجز آمد قوت بازوی من

Бо ту чун гуяд ҳилолӣ : зулм ва бдхўиӣ макун

با تو چون گوید هلالی: ظلم و بدخویی مکن

Ҳар чаҳ мехоҳӣ бикун , эй золими бдхўии ман

هر چه میخواهی بکن، ای ظالم بدخوی من