Дило , зон лаби зулоли Хизр май хоҳӣ , хаёласт ин

دلا، زان لب زلال خضر می خواهی، خیالست این

зи оташи об май ҷӯӣ , таманноӣ маҳоласт ин

ز آتش آب می جویی، تمنای محالست این

Касон гӯйанд : ҳар ҷӯянда Эй ёбанда ме бошад

کسان گویند: هر جوینده ای یابنده می باشد

Туро меҷӯям ва ҳаргиз намеёбам , чаҳ ҳоласт ин ?

ترا می جویم و هرگز نمی یابم، چه حالست این؟

Қадатро не алиф мехонаму не сарв ме гӯям

قدت را نی الف می خوانم و نی سرو می گویم

Баланду паст чун гӯям ? ки давр аз эътидоласт ин

بلند و پست چون گویم؟ که دور از اعتدالست این

Бҳҷронши дами обӣ ки мегардад насиби ман

بهجرانش دم آبی که می گردد نصیب من

Ҷудо зон лаби ҳаромами бод ! агар гӯям : ҳалоласт ин

جدا زان لب حرامم باد! اگر گویم: حلالست این

Бшоми ғам , ҳилолӣ , бскаҳи зору нотавони гаштӣ

بشام غم، هلالی، بسکه زار و ناتوان گشتی

Касе ногоҳ агар бинад туро , гуяд : ҳилоласт ин !

کسی ناگاه اگر بیند ترا، گوید: هلالست این!