Ман ҳамчуи гулзори Ирам , гули гули турои рухсорҳо

من همچو گلزار ارم، گل گل ترا رخسارها

Вази орзӯӣ ҳар гулӣ дар сина дорам хорҳо

وز آرزوی هر گلی در سینه دارم خارها

Гар бе ту бигушоем назар бар ҷониби гулзорҳо

گر بی تو بگشایم نظر بر جانب گلزارها

Аз хор дар чашмам фитад гулҳо ва аз гули хорҳо

از خار در چشمم فتد گلها و از گل خارها

Даии хуб будӣ дар назар , имрӯз аз он ҳам хуб тар

دی خوب بودی در نظر، امروز از آن هم خوب تر

Хубанд хубон дигар , аммо на ин миқдорҳо

خوبند خوبان دگر، اما نه این مقدارها

Ту бо қади афрохта , раҳи сӯй боғ андохта

تو با قد افراخته، ره سوی باغ انداخته

Сарв аз хиҷолати сохтаи ҷо дар пас деворҳо

سرو از خجالت ساخته جا در پس دیوارها

Мисри малоҳати ҷои ту , дар чори сӯи ғавғои ту

مصر ملاحت جای تو، در چار سو غوغای تو

Ту Юсуфу савдои ту суди ҳамаи бозорҳо

تو یوسف و سودای تو سود همه بازارها

Сар дар раҳат биниҳодаам , дил дар ҳавоят дода ам

سر در رهت بنهاده ام، دل در هوایت داده ام

Ман тозаи кор афтодаам , кор манаст ин корҳо

من تازه کار افتاده ام، کار منست این کارها

Ҳар дам биҷусту ҷӯии ту сад бор оем сӯии ту

هر دم بجست و جوی تو صد بار آیم سوی تو

Ҳар бори пеш рӯй ту хоҳам ки меРом борҳо

هر بار پیش روی تو خواهم که میرم بارها

Ман , ҳамчуи чанг аз арбада , дар синаи сад нохун зада

من، همچو چنگ از عربده، در سینه صد ناخن زده

Сад нолаи зори омада , аз ҳар рагам чун торҳо

صد ناله زار آمده، از هر رگم چون تارها

Май нӯш бар тарафи чаман , назора кун бар ёсуман

می نوش بر طرف چمن، نظاره کن بر یاسمن

То ман бкоми хештани байнам дар он рухсорҳо

تا من بکام خویشتن بینم در آن رخسارها

эй муҳаррами рози ниҳон , дар панд ман магушо забон

ای محرم راز نهان، در پند من مگشا زبان

Каз ному номӯси ҷаҳон , дорад ҳилолии орҳо

کز نام و ناموس جهان، دارد هلالی عارها