Чанд сӯзии доғҳо бар даст ? оҳ аз дасти ту

چند سوزی داغها بر دست؟ آه از دست تو

Гоҳ аз доғи ту минолиму гоҳ аз дасти ту

گاه از داغ تو مینالیم و گاه از دست تو

То туро бар даст зоҳир шуд сиёҳиҳои доғ

تا ترا بر دست ظاهر شد سیاهی های داغ

Рӯзгор дардмандон шуд сиёҳ аз дасти ту

روزگار دردمندان شد سیاه از دست تو

Ту ниҳодаи доғҳо бар даст чун гулдаста Эй

تو نهاده داغها بر دست چون گلدسته ای

Ман бахуди печида чун шохи гиёҳ аз дасти ту

من بخود پیچیده چون شاخ گیاه از دست تو

Мардум аз доғ ва дигар чун хору хошоками мсўз

مردم از داغ و دگر چون خار و خاشاکم مسوز

То насузад хирмани ман ҳамчуи коҳ аз дасти ту

تا نسوزد خرمن من همچو کاه از دست تو

Ин чаҳ бедодаст ? каз ҳар ҷониб , эй султони ҳасан

این چه بیدادست؟ کز هر جانب، ای سلطان حسن

Дод мехоҳад чу ман сад дод хоҳ аз дасти ту

داد میخواهد چو من صد داد خواه از دست تو

Ҳеҷ доне чист ин доғи сияҳ бар рӯй моҳ ?

هیچ دانی چیست این داغ سیه بر روی ماه؟

Оризи худро сияҳ кардаст моҳ аз дасти ту

عارض خود را سیه کردست ماه از دست تو

Пеши азин аз доғи навмидии ҳилолиро мсўз

بیش ازین از داغ نومیدی هلالی را مسوز

Чанд сӯзади дардманд бегуноҳ аз дасти ту ?

چند سوزد دردمند بی گناه از دست تو؟