зи оби чашми ман гул шуд , ба роҳи ишқ , манзил ҳо

ز آب چشم من گِل شد به راه عشق، منزل‌ها

Надонам то чаҳ гулҳо бушковади охири азин гулҳо ?

ندانم تا چه گُل‌ها بشکفد آخر ازین گِل‌ها؟

Шикастии аҳд ва бар дилҳои мискини сӯхтии доғӣ

شکستی عهد و بر دل‌های مسکین سوختی داغی

Зиҳии доғӣ ки то рӯз қиёмат монад бар дилҳо !

زهی داغی که تا روز قیامت ماند بر دل‌ها!

Ман аз хубони басии ғамҳои мушкил дидаам , лекин

من از خوبان بسی غم‌های مشکل دیده‌ام، لیکن

Ғами ҳиҷрон буд мушкилтарин ҷумлаи мушкил ҳо

غم هجران بود مشکل‌ترین جمله مشکل‌ها

Сазадгар бар сари тобут мо гарӣанд дар кӯяш

سزد گر بر سر تابوت ما گریند در کویش

Чаро каз манзил мақсӯд барбастем маҳмил ҳо

چرا کز منزل مقصود بربستیم محمل‌ها

зи тӯфони сиришки худ ба гирдобии гирифторам

ز توفان سرشک خود به گردابی گرفتارم

Ки умри Нӯҳ агар ёбам набинам рӯй соҳил ҳо

که عمر نوح اگر یابم نبینم روی ساحل‌ها

Чу он ма ёр ағёраст гирд ӯ магарад , эй дил

چو آن مه یار اغیارست گرد او مگرد، ای دل

Чаро парвона бояд шуд барои шамъи маҳфилҳо ?

چرا پروانه باید شد برای شمع محفل‌ها؟

Ҳилолӣ чун ҳарифи базм риндон шуд бихон , мутриб :

هلالی چون حریف بزم رندان شد بخوان، مطرب:

« ало ё аиҳо алсоқӣ , адри косоу ноўлҳо »

«الا یا ایها الساقی، ادر کاسا و ناولها»