эй бевафо , чаҳ чора кунам бо ҷафои ту ?
ای بیوفا، چه چاره کنم با جفای تو؟
То кӣ ҷафои кашам ба умеди вафои ту ?
تا کی جفا کشم به امید وفای تو؟
Чун мубталои ишқ туро нест чора Эй
چون مبتلای عشق ترا نیست چارهای
Бечораи ошиқӣ ки шавад мубталои ту !
بیچاره عاشقی که شود مبتلای تو!
намехоҳам аз худо ба дуои садҳазори ҷон
میخواهم از خدا به دعا صدهزار جان
То сад ҳазор бори бимирам барои ту
تا صد هزار بار بمیرم برای تو
Ман кистам ки баҳри ту ҷонро фидо кунам ?
من کیستم که بهر تو جان را فدا کنم؟
эй сад ҳазор ҷони муқаддаси фидои ту !
ای صد هزار جان مقدس فدای تو!
То дидаам ки банди қабо чуст карда Эй
تا دیدهام که بند قبا چست کردهای
Бар дил чаҳ бндҳости маро аз қабои ту ?
بر دل چه بندهاست مرا از قبای تو
эй сарв , агарчӣ давр шудӣ аз канори ман
ای سرو، اگرچه دور شدی از کنار من
Ҳқо , ки дар миёна ҷонаст ҷои ту
حقّا، که در میانهٔ جان است جای تو
Рӯзӣ ки умри хеш ҳилолӣ диҳад ба бод
روزی که عمر خویش هلالی دهد به باد
намехоҳад аз худо , ки шавад хоки пои ту
میخواهد از خدا، که شود خاک پای تو