Мо зи як ҷониб , рақиб аз як тараф дар кӯии ту

ما ز یک جانب، رقیب از یک طرف در کوی تو

Рӯй бо мо кун , ки чашм ӯ набинад рӯй ту

روی با ما کن، که چشم او نبیند روی تو

Дидаи ноаҳл ва рӯй ин чунин , ҳайфаст , ҳайф !

دیده نااهل و روی این چنین، حیفست، حیف!

Чашми бад , ёрб , науфтад бар рухи некӯии ту !

چشم بد، یارب، نیفتد بر رخ نیکوی تو!

Баъди азин сар аз сар зону нахоҳам барграфт

بعد ازین سر از سر زانو نخواهم برگرفت

То набинам ғайрро зин беш ҳмзонўии ту

تا نبینم غیر را زین بیش همزانوی تو

намекунӣ бедод ва мегӯйӣ ки : ин хуй манаст

می کنی بیداد و میگویی که: این خوی منست

Ин чаҳ хуй ва ин чаҳ бедодаст ? дод аз хуии ту !

این چه خوی و این چه بیدادست؟ داد از خوی تو!

Чун наёмизӣ бмн , дар кӯии худ зорами макаш

چون نیامیزی بمن، در کوی خود زارم مکش

Хӯни ман , борӣ , наёмизад бхоки кӯии ту

خون من، باری، نیامیزد بخاک کوی تو

Мо чу аз ҳар сӯи бхок Кувайт оварадем рӯ

ما چو از هر سو بخاک کویت آوردیم رو

Баъди азин рӯй ниёзи моу хоки кӯии ту

بعد ازین روی نیاز ما و خاک کوی تو

Хоки раҳи гаштам ,гар оби дидаи бигузоради маро

خاک ره گشتم، گر آب دیده بگذارد مرا

Ҳамраҳи бод сабо бархезам , оем сӯии ту

همره باد صبا برخیزم، آیم سوی تو

Ҳамчуи моҳи нави ҳилолӣ хам нагаштӣ шоми ғам

همچو ماه نو هلالی خم نگشتی شام غم

Гар набӯдӣ моили тоқи хами абрӯии ту

گر نبودی مایل طاق خم ابروی تو