Дило , завқӣ надорад давлати дунёу шодӣ ҳо
دلا، ذوقی ندارد دولت دنیا و شادیها
Хушо ! он дардмандиҳои ишқу ноМуродӣ ҳо
خوشا! آن دردمندیهای عشق و نامرادیها
Ману маҷнӯн ду мадҳушем сари гардони баҳри водӣ
من و مجنون دو مدهوشیم سر گردان بهر وادی
Бибин кохри ҷунуни андохти моро дар чаҳ водиҳо ?
ببین کآخر جنون انداخت ما را در چه وادیها؟
Дили ман ҷо гирифт аз эътиқоди пок дар кӯяш
دل من جا گرفت از اعتقاد پاک در کویش
Балӣ , охир ба ҷое мекашад поки эътиқодӣ ҳо
بلی، آخر به جایی میکشد پاکاعتقادیها
Чу умр худ надорам эътимодӣ бар вафои ту
چو عمر خود ندارم اعتمادی بر وفای تو
Чаҳ умраст ин ки ман дорам бар ӯ хуши эътимодиҳо ?
چه عمرست این که من دارم بر او خوشاعتمادیها؟
Ба хӯни дили саводи дидаро шастам , зиҳии ҳасрат !
به خون دل سواد دیده را شستم، زهی حسرت!
Ки аз хатати маро маҳрӯм кард ин бесаводӣ ҳо
که از خطت مرا محروم کرد این بیسوادیها
Чу гум кардам дили худро чаҳ суд аз нолау афғон ?
چو گم کردم دل خود را چه سود از ناله و افغان؟
Ки натавон ёфт ин гум гаштаро бо ин мунодӣ ҳо
که نتوان یافت این گمگشته را با این منادیها
Ҳилолӣ , дигарон аз васл ӯ шоданд ва ман ғамгин
هلالی، دیگران از وصل او شادند و من غمگین
Хуши он рӯзӣ ки ман ҳам доштами зини гӯнаи шодиҳо !
خوش آن روزی که من هم داشتم زین گونه شادیها!