Чашм ӯ май хӯрда ва худро хароб андохта

چشم او می خورده و خود را خراب انداخته

То набинад сӯии ман , худро бихоб андохта

تا نبیند سوی من، خود را بخواب انداخته

Чист донеи прдҳои ғунча бар рухсори гул ?

چیست دانی پرده‌های غنچه بر رخسار گل؟

Ҷилваи ҳасани ту ӯро дар ҳиҷоб андохта

جلوه حسن تو او را در حجاب انداخته

Чун нагардад умри ман кӯтаҳ ? ки он зулфи дароз

چون نگردد عمر من کوته؟ که آن زلف دراز

Риштаи ҷони маро дар печ ва тоб андохта

رشته جان مرا در پیچ و تاب انداخته

Ёрб , он зулфаст бар рӯй ту ? ё худ боғбон

یارب، آن زلفست بر روی تو؟ یا خود باغبان

Сунбултар чида ва бар офтоб андохта

سنبل تر چیده و بر آفتاب انداخته

Бо вуҷӯди онкии моро тоби дидор ту нест

با وجود آنکه ما را تاب دیدار تو نیست

Гуҳи гуҳии оеи бурун , он ҳам ниқоб андохта

گه گهی آیی برون، آن هم نقاب انداخته

Гар бкўит ҳар дам оем , бигузарам , айбам макун

گر بکویت هر دم آیم، بگذرم، عیبم مکن

Шавқи дидори туам дар изтироб андохта

شوق دیدار توام در اضطراب انداخته

Бе ту дар гулшан ҳилолӣ нест хуррам , балки ӯ

بی تو در گلشن هلالی نیست خرم، بلکه او

Дӯзахӣ дидаст ва худро дар азоб андохта

دوزخی دیدست و خود را در عذاب انداخته