Ҷони ман , гоҳе сухан кун зи он лаб ва комӣ бидиҳ

جان من، گاهی سخن کن ز آن لب و کامی بده

Вари сухан бо ошиқон ҳайфаст , дашномӣ бидиҳ

ور سخن با عاشقان حیفست، دشنامی بده

Чун дил аз дасти ту беором шуд , баҳри худо

چون دل از دست تو بی آرام شد، بهر خدا

Бар дилами дастӣ на ва як лаҳза оромӣ бидиҳ

بر دلم دستی نه و یک لحظه آرامی بده

Мекунам пеши ту арзи ҳол бе сомони дил

میکنم پیش تو عرض حال بی سامان دل

Гар туоне қисса ӯро саранҷомӣ бидиҳ

گر توانی قصه او را سرانجامی بده

Соқио , аз оташи дили шуъла дар ҷонам фитод

ساقیا، از آتش دل شعله در جانم فتاد

То занами обӣ бар оташ , лутф кун , ҷомӣ бидиҳ

تا زنم آبی بر آتش، لطف کن، جامی بده

То туро фориғ шавад хотири зи сахтиҳои даҳр

تا تو را فارغ شود خاطر ز سختی‌های دهر

Чанд рӯзии дили бадасти нозук андомӣ бидиҳ

چند روزی دل به دست نازک اندامی بده

Ҷони ман дар ҳасрати он соид симин бсухт

جان من در حسرت آن ساعد سیمین بسوخت

Чанд сӯзии бедилонро ? ваъда комӣ бидиҳ

چند سوزی بیدلان را؟ وعده کامی بده

Носҳо , панди ту аз таъни ҳилолӣ то бкӣ ?

ناصحا، پند تو از طعن هلالی تا به کی؟

эй накӯи номи ду олам , тарк бадномӣ бидиҳ

ای نکو نام دو عالم، ترک بدنامی بده