Бар бистари ҳалокам , бемору зори монда

بر بستر هلاکم، بیمار و زار مانده

Корами зи дасти рафта , дастами зи кори монда

کارم ز دست رفته، دستم ز کار مانده

Рафтаст васли ҷонон , монадаст ҷони бзорӣ

رفتست وصل جانان، ماندست جان بزاری

эй кошкӣ ! нмондии ин ҷони зори монда

ای کاشکی! نماندی این جان زار مانده

Ман кистам ? ғарибӣ , аз васл бе насибӣ

من کیستم؟ غریبی، از وصل بی نصیبی

Ҳиҷрони ёри дида , давр аз диёри монда

هجران یار دیده، دور از دیار مانده

Дар дили зи глъзорӣ , будаст хори хорӣ

در دل ز گلعذاری، بودست خار خاری

Он дил намонда , аммо он хори хори монда

آن دل نمانده، اما آن خار خار مانده

Бо онкӣ дар ҳавояш , хокам бигард рафта

با آنکه در هوایش، خاکم بگرد رفته

ӯро ҳануз аз ман бар дили ғубори монда

او را هنوز از من بر دل غبار مانده

Ҳар ҷо ки ман броҳии худро бова расонадам

هر جا که من براهی خود را باو رساندم

ӯ тез дар гузашта , ман шармсори монда

او تیز در گذشته، من شرمسار مانده

Ваа ! чун кунам ? ҳилолӣ , кони моҳ бо рақибон

وه! چون کنم؟ هلالی، کان ماه با رقیبان

Фориғ нишаста ва ман дар интизори монда

فارغ نشسته و من در انتظار مانده