эй ҳамчуи парӣ аз ман девонаи рамида

ای همچو پری از من دیوانه رمیده

Сад бори марои дидау гӯйӣ ки надида

صد بار مرا دیده و گویی که ندیده

Дарёб , ки мотам зада рӯзи фироқат

دریاب، که ماتم‌زدهٔ روز فراقت

Ҳам чеҳра харошида ва ҳам ҷомаи дарида

هم چهره خراشیده و هم جامه دریده

эй вой ! бар он ошиқи маҳрӯм ! ки ҳаргиз

ای وای! بر آن عاشق محروم! که هرگز

На бо ту сухан гуфта ва на аз ту шунида

نه با تو سخن گفته و نه از تو شنیده

Он дил , ки на ғам хӯрдӣ ва на оҳ кашидӣ

آن دل، که نه غم خوردی و نه آه کشیدی

Дар дасти ғамат , оҳ ! чаҳ гӯям чаҳ кашида ?

در دست غمت، آه! چه گویم چه کشیده؟

Ин ашки ҷгргўн , аҷабӣ нест ки имрӯз

این اشک جگرگون، عجبی نیست که امروز

Хори ғам ӯ дар ҷигари риши халида

خار غم او در جگر ریش خلیده

Озурда шуд аз чашми ман имшаби кафи поят

آزرده شد از چشم من امشب کف پایت

Дардо ! ки кафи пои турои чашми расида !

دردا! که کف پای ترا چشم رسیده!

Бар рӯй ту ин қатра хӯн чист ҳилолӣ ?

بر روی تو این قطره خون چیست هلالی؟

Гуё ки дил аз ғусса ба рӯй ту давида

گویا که دل از غصه به روی تو دویده