эй онкӣ дар насиҳати мо лаби гушӯда Эй

ای آنکه در نصیحت ما لب گشوده‌ای

Маълум мешавад ки ту ошиқи набӯда Эй

معلوم می‌شود که تو عاشق نبوده‌ای

Ҳар таънае ки бар дил озурда карда Эй

هر طعنه‌ای که بر دل آزرده کرده‌ای

Бар захми мо ҷароҳат дигар фузуда Эй

بر زخم ما جراحت دیگر فزوده‌ای

Гуфтӣ : агар дили ту рабӯдам ба сабр кӯш

گفتی: اگر دل تو ربودم به صبر کوش

Сабрӣ ки буд , пештар аз дили рабӯда Эй

صبری که بود، پیشتر از دل ربوده‌ای

Гуфтам : шунӯдаам зи лабати носазои хеш

گفتم: شنوده‌ام ز لبت ناسزای خویش

Гуфто : сазост ҳарчӣ аз он лаби шунӯда Эй

گفتا: سزاست هرچه از آن لب شنوده‌ای

эй дили вафои мҷўӣ , ки хубони шаҳр ро

ای دل وفا مجوی، که خوبان شهر را

Мо озмудаем ва ту ҳам озмуда Эй

ما آزموده‌ایم و تو هم آزموده‌ای

Шодам ки : бандаро саг худ гуфтае зи лутф

شادم که: بنده را سگ خود گفته‌ای ز لطف

эй ман сагат , ки бандаи худро сутӯда Эй

ای من سگت، که بنده خود را ستوده‌ای

Ҷӯрӣ , ки аз ту дид ҳилолӣ , ба он хуш аст

جوری که از تو دید هلالی به آن خوش است

Он ҷавр нест , балки тараҳҳум намӯда Эй

آن جور نیست، بلکه ترحم نموده‌ای