Чун гӯямат ки : дар дили вайрони ман дарой
چون گویمت که: در دل ویران من درآی
Бишкоф синаи ман ва дар ҷони ман дарой
بشکاف سینه من و در جان من درآی
Ҳар шаби манам фитодаи зи ҳиҷрони бгўшаҳ Эй
هر شب منم فتاده ز هجران بگوشه ای
Охири шабии бгўшаҳи ҳиҷрони ман дарой
آخر شبی بگوشه هجران من درآی
Рафтӣ ббзми айши рақибони ҳазор бор
رفتی ببزم عیش رقیبان هزار بار
Як бори ҳам бклбаҳи аҳзони ман дарой
یک بار هم بکلبه احزان من درآی
Гуфтам : дар обдидаҳ , чаро дар наомадӣ ?
گفتم: درآ به دیده، چرا در نیامدی؟
эй нур ҳар ду дида , бФрмони ман дарой
ای نور هر دو دیده، بفرمان من درآی
Дар кунҷ ғам бидида гирён нишаста ам
در کنج غم بدیده گریان نشسته ام
эй боғи нави шукуфтаи хандони ман , дарой
ای باغ نو شکفته خندان من، درآی
Рӯзӣ агар блтФи ниёеи басӯии ман
روزی اگر بلطف نیایی بسوی من
Борӣ , шабӣ бихоб парешони ман дарой
باری، شبی بخواب پریشان من درآی
Ҳайрон нишастаам чун ҳилолӣ дар интизор
حیران نشسته ام چو هلالی در انتظار
эй ма , биё , бидида ҳайрони ман дарой
ای مه، بیا، بدیده حیران من درآی