Сар наме тобами зи шамшери ҳабиб

سر نمی تابم ز شمشیر حبیب

Ҳар чаҳ ояд бар сари ман , ё насиб !

هر چه آید بر سر من، یا نصیب!

Дил бадарад омад ман бечора ро

دل بدرد آمد من بیچاره را

Чораи дард дилам кун , эй табиб

چاره درد دلم کن، ای طبیب

эй ки гӯйӣ : чунӣу ҳол ту чист ?

ای که گویی: چونی و حال تو چیست؟

Ман ғарибу ҳол ман бошад ғариб

من غریب و حال من باشد غریب

То рақибат ҳаст моро қадар нест

تا رقیبت هست ما را قدر نیست

Нест гардад , ёрб ! аз пешати рақиб

نیست گردد، یارب! از پیشت رقیب

Зор менолад ҳилолӣ , бе рахт

زار می نالد هلالی، بی رخت

Он чунон каз ҳасрати гули андалеб

آن چنان کز حسرت گل عندلیب

Хониш
шморҳ 39 — ъндлӣб