Гар дуоӣ дардмандон мустаҷобаст , эй ҳабиб

گر دعای دردمندان مستجابست، ای حبیب

Аз худо ҳаргиз нахоҳам хости ҷузи марги рақиб

از خدا هرگز نخواهم خواست جز مرگ رقیب

Дарди беморӣу андӯҳ ғарибӣ мушкиласт

درد بیماری و اندوه غریبی مشکلست

Вои мискинӣ ки ҳам бемор бошад ҳам ғариб !

وای مسکینی که هم بیمار باشد هم غریب!

Сари бболинми зи дарди ҳиҷр , наздик омадаст

سر ببالینم ز درد هجر، نزدیک آمدست

Каз сари болини ман шарманда бархезад табиб

کز سر بالین من شرمنده برخیزد طبیب

Дигарон доранд ҳар як сад умед аз хон васл

دیگران دارند هر یک صد امید از خوان وصل

Ман зи дард бенасибӣ чанд бошам бенасиб ?

من ز درد بی نصیبی چند باشم بی نصیب؟

эй сабо , ҷаҳдӣ кун ва бигушо ниқоби ғунча ро

ای صبا، جهدی کن و بگشا نقاب غنچه را

То кӣ аз дидори гул маҳрӯм бошад андалеб ?

تا کی از دیدار گل محروم باشد عندلیب؟

Зон даҳон ком манаст ва ҳаст пинҳони зери лаб

زان دهان کام منست و هست پنهان زیر لب

Чашм медорам ки ком ман барояд анқариб

چشم می‌دارم که کام من برآید عنقریب

Чун ҳилолӣ бе маи рӯяти зи ҷони сайри омадам

چون هلالی بی مه رویت ز جان سیر آمدم

Кас мабод аз хон васли моҳрӯён бенасиб !

کس مباد از خوان وصل ماهرویان بی نصیب!