Чанд пурсами хабари васл ва наёбам асарӣ ?

چند پرسم خبر وصل و نیابم اثری؟

Магари ин бахт бихобаст ва надорад хабарӣ ?

مگر این بخت به خوابست و ندارد خبری؟

Чанд аз дида биравят нагарм пеши рақиб ?

چند از دیده به رویت نگرم پیش رقیب؟

Гӯша Эй хоҳам ва аз рӯй фароғати назарӣ

گوشه‌ای خواهم و از روی فراغت نظری

Дигарон монеъ инсанд , хуши он хилвати васл

دیگران مانع انس‌اند، خوش آن خلوت وصل

Ки ҳамин мо ва ту бошем ва набошад дгарӣ

که همین ما و تو باشیم و نباشد دگری

Мива айш нахурдем зи нахли қади ту

میوه عیش نخوردیم ز نخل قد تو

Ин чаҳ умрӣаст ки аз умр нахурдем барӣ ?

این چه عمریست که از عمر نخوردیم بری؟

Саҳар аз зулфи ту бӯе бмн оварад насим

سحر از زلف تو بویی به من آورد نسیم

Чаҳ фараҳи бахши насимӣ , чаҳ мубораки саҳарӣ !

چه فرح بخش نسیمی، چه مبارک سحری!

Кӯҳ пурсим шуд аз абр , биё , то бикашем

کوه پر سیم شد از ابر، بیا، تا بکشیم

Соғари лаъли зи сари панҷаи заррини камарӣ

ساغر لعل ز سر پنجه زرین کمری

Талх шуд коми ҳилолӣ , бтмнои лабат

تلخ شد کام هلالی، به تمنای لبت

То бкии заҳр тавон хӯрд биёади шукрӣ ?

تا به کی زهر توان خورد، به یاد شکری؟