Ба чашми лутф агар бинии гирифторони расво ро

به چشم لطف اگر بینی گرفتاران رسوا را

Ба мо ҳам гӯшаи чашмӣ ки расво кардае мо ро

به ما هم گوشه چشمی که رسوا کرده‌ای ما را

Пас аз мурдан нахоҳам сояи тӯбо вале хоҳам

پس از مردن نخواهم سایه طوبی ولی خواهم

Ки рӯзии соя бар хокам фитад он сарви боло ро

که روزی سایه بر خاکم فتد آن سرو بالا را

Ҳазар кун аз дами сарди рақиб , эй навгули хандон

حذر کن از دم سرد رقیب، ای نوگل خندان

Ки аз боди хазон офат расад гулҳои раъно ро

که از باد خزان آفت رسد گل‌های رعنا را

Дило , то ме тавон имрӯзи фурсатро ғанимати дон

دلا، تا می‌توان امروز فرصت را غنیمت دان

Ки дар олам намедонад касе аҳволи фардо ро

که در عالم نمی‌داند کسی احوال فردا را

Зулол Хизр бошад хоки поят , ҷой он дорад

زلال خضر باشد خاک پایت، جای آن دارد

Ки завқи хокбўсӣ бар замини оради масеҳо ро

که ذوق خاکبوسی بر زمین آرد مسیحا را

Ҳилолиро чаҳ ҳади онкӣ бар моҳ рахт бинад ?

هلالی را چه حد آنکه بر ماه رخت بیند؟

Ба ишқи нотамом ӯ чаҳ ҳоҷат рӯй зеборо ?

به عشق ناتمام او چه حاجت روی زیبا را؟