эй гулистони ҷамолат дар камоли хуррамӣ

ای گلستان جمالت در کمال خرمی

Олам аз нози ту пар шуд , нозанини олимӣ

عالم از ناز تو پر شد، نازنین عالمی

Хирмани одам чу баҳри донае бар бод шуд

خرمن آدم چو بهر دانه ای بر باد شد

Чун кунад бо донаи холи ту мискини одамӣ ?

چون کند با دانه خال تو مسکین آدمی؟

Мурдаи сад соларо дар як нафас ҷон медиҳӣ

مرده صد ساله را در یک نفس جان میدهی

Бо ту кӣ бошад масеҳоро маҷоли ҳамдамӣ ?

با تو کی باشد مسیحا را مجال همدمی؟

Синаро гуфтам ки : бе ғами шӯ , дил ғамнок гуфт :

سینه را گفتم که: بی غم شو، دل غمناک گفت:

Бо ғамаш ҷое ки ман бошам чаҳ ҷой беғамӣ ?

با غمش جایی که من باشم چه جای بی غمی؟

Гар ҳилолӣ аз дарат маҳрӯм шуд тадбир чист ?

گر هلالی از درت محروم شد تدبیر چیست؟

Дар ҳарими он ҳарами касро набошад муҳаррамӣ

در حریم آن حرم کس را نباشد محرمی