Ногоҳ агар зи мо суханӣ гӯш ме кунӣ

ناگاه اگر ز ما سخنی گوش می‌کنی

Як лаҳзаи ногузашта , фаромӯш ме кунӣ

یک لحظه ناگذشته، فراموش می‌کنی

Гӯйӣ ба дигарон сухан , аммо чу ман расм

گویی به دیگران سخن، اما چو من رسم

То нашнавам ҳадиси ту , хомӯш ме кунӣ

تا نشنوم حدیث تو، خاموش می‌کنی

Як рӯзи ҳам ба маҷлиси мо чеҳраи брФрўз

یک روز هم به مجلس ما چهره برفروز

То чанд бода бо дгарон нӯш мекунӣ ?

تا چند باده با دگران نوش می‌کنی؟

Даст маро бигир , ки аз по фитода ам

دست مرا بگیر، که از پا فتاده‌ام

Бо дигарон чаҳ даст дар оғӯш мекунӣ ?

با دیگران چه دست در آغوش می‌کنی؟

Гӯши ризо ба қавл ҳилолӣ наме наҳй

گوش رضا به قول هلالی نمی‌نهی

Гуё ҳадиси муддаӣон гӯш ме кунӣ

گویا حدیث مدعیان گوش می‌کنی