эй ки дар ошиқи кашӣ ҳар лаҳзаи сад хӯн ме кунӣ

ای که در عاشق‌کشی هر لحظه صد خون می‌کنی

Оҳ ! агар ошиқ намонад баъди азин чун мекунӣ ?

آه! اگر عاشق نماند بعد ازین چون می‌کنی؟

Гарчи доим бар асирон ҷавр мекардӣ вале

گرچه دایم بر اسیران جور می‌کردی ولی

Пеши азин ҳаргиз накардӣ ончӣ акнӯн ме кунӣ

پیش ازین هرگز نکردی آنچه اکنون می‌کنی

Ваъда фармудӣ ки : сӯят бигузарам , то хайр чист ?

وعده فرمودی که: سویت بگذرم، تا خیر چیست؟

Кор хайраст ин , чаро ният дигаргун мекунӣ ?

کار خیرست این، چرا نیت دگرگون می‌کنی؟

Май намоеи ориз чун офтоб аз рӯй меҳр

می‌نمایی عارض چون آفتاب از روی مهر

Меҳри дигар бар сари меҳри ман афзӯн ме кунӣ

مهر دیگر بر سر مهر من افزون می‌کنی

эй фусунгар , зон парии афсонаи хуоне бар серум

ای فسونگر، زان پری افسانه خوانی بر سرم

Ошиқи девонаро то чанд афсун мекунӣ ?

عاشق دیوانه را تا چند افسون می‌کنی؟