Ваа ! чаҳ умраст ки дар ҳиҷри ту барадами оқибат ?

وه! چه عمرست این که در هجر تو بردم عاقبت؟

Ҷони ширинро бсди талхии супурдами оқибат

جان شیرین را بصد تلخی سپردم عاقبت

Гар шикоят доштӣ аз нолау дарди сиррӣ

گر شکایت داشتی از ناله و درد سری

Рафтаму дарди сар аз кӯии ту барадами оқибат

رفتم و درد سر از کوی تو بردم عاقبت

Бар лаб омад ҷон ва дар дили ҳасрат теғат бимонад

بر لب آمد جان و در دل حسرت تیغت بماند

Ташнаи лаб ҷон додам ва обӣ нахурдам оқибат

تشنه لب جان دادم و آبی نخوردم عاقبت

Бскаҳ омад , чун қалам , бар фарқи ман теғи ҷафо

بسکه آمد، چون قلم، بر فرق من تیغ جفا

Номи худ аз таҳта ҳастӣ стрдми оқибат

نام خود از تخته هستی ستردم عاقبت

Гаштам аз хайли сегон ӯ , биҳамдиллоҳ , ки ман

گشتم از خیل سگان او، بحمدالله، که من

Дар ҳисоби мардумони худро шимурдами оқибат

در حساب مردمان خود را شمردم عاقبت

эй ки мегӯйӣ : ҳилолӣ , ҳосили умр ту чист ?

ای که میگویی: هلالی، حاصل عمر تو چیست؟

Солҳо ҷон кунадам , аз ҳиҷрон бамурдам оқибат

سالها جان کندم، از هجران بمردم عاقبت