Мо ошиқем ва бесару сомон ва май параст

ما عاشقیم و بی سر و سامان و می پرست

Қонеъи баҳр чаҳ бошаду фориғи з ҳар чаҳ ҳаст

قانع بهر چه باشد و فارغ ز هر چه هست

эй ринди ҷуръаи нӯш , туу меҳнати хумор

ای رند جرعه نوش، تو و محنت خمار

Моу нишоти мастии ишқ аз май аласт

ما و نشاط مستی عشق از می الست

Даии он савори шӯхи камари баст ва ҷилва кард

دی آن سوار شوخ کمر بست و جلوه کرد

Дар сӯратӣ ки ҳар ки бидидаш камар бибаст

در صورتی که هر که بدیدش کمر ببست

Ҳар кас ки дили бадаст бутӣ дод ҳамчуи ман

هر کس که دل بدست بتی داد همچو من

Сангӣ гирифту шишаи номӯсро шикаст

سنگی گرفت و شیشه ناموس را شکست

Дилҳо ки май барӣ , ҳама помол ме кунӣ

دلها که می بری، همه پامال می کنی

Корӣ намекунӣ ки : дилиоварӣ бадаст

کاری نمی کنی که: دلی آوری بدست

Чун абр дид ашки ман аз шарм об шуд

چون ابر دید اشک من از شرم آب شد

Чун барқ дид оҳи ман аз инфеъоли ҷуст

چون برق دید آه من از انفعال جست

Охир чу раҳ наёфт ҳилолии ббзми васл

آخر چو ره نیافت هلالی ببزم وصل

Маҳрӯм аз ҷамоли ту дар гӯша Эй нишаст

محروم از جمال تو در گوشه ای نشست