Бархез , то наҳем сари худ бпои дӯст

برخیز، تا نهیم سر خود بپای دوست

Ҷонро фидо кунем , ки сад ҷони фидои дӯст

جان را فدا کنیم، که صد جان فدای دوست

Дар дӯстии мулоҳизаи марг ва зист нест

در دوستی ملاحظه مرگ و زیست نیست

Душман ба аз касе , ки намирад барои дӯст

دشمن به از کسی، که نمیرد برای دوست

Ҳошо ! ки ғайр дӯст кунад ҷо бичишам ман

حاشا! که غیر دوست کند جا بچشم من

Дидани нмитўони дгариро биҷои дӯст

دیدن نمیتوان دگری را بجای دوست

Аз дӯст , ҳар ҷафо ки расад , ҷой миннатаст

از دوست، هر جفا که رسد، جای منتست

Зеро ки нест ҳеҷ вафо чун ҷафои дӯст

زیرا که نیست هیچ وفا چون جفای دوست

Бо дӯсти ошно шуда , бегонаам зи халқ

با دوست آشنا شده، بیگانه ام ز خلق

То ошноӣ ман нашавад ошнои дӯст

تا آشنای من نشود آشنای دوست

Дар ҳалқаи сегон дараш май рӯм , ки боз

در حلقه سگان درش می روم، که باز

Аҳбоб саф зананд бигард сарои дӯст

احباب صف زنند بگرد سرای دوست

Дасти дуои кушоди ҳилолии бдргҳт

دست دعا گشاد هلالی بدرگهت

Яъне : бадаст нест марои ҷузи дуои дӯст

یعنی: بدست نیست مرا جز دعای دوست