Шиша май давр аз он лаб ҳои мегаван ме гирист

شیشهٔ می دور از آن لب‌های میگون می‌گریست

То дили худро дамӣ холӣ кунад , хӯн ме гирист

تا دل خود را دمی خالی کند، خون می‌گریست

Дӯш бар сӯзи дили ман гиря ҳо мекард шамъ

دوش بر سوز دل من گریه‌ها می‌کرد شمع

Чашми ман он гиряро медид ва афзӯн ме гирист

چشم من آن گریه را می‌دید و افزون می‌گریست

Он на шабнам буд дар айёми Лайлӣ , ҳар сабоҳ

آن نه شبنم بود در ایام لیلی، هر صباح

Осмони шаб то саҳар бар ҳол маҷнӯн ме гирист

آسمان شب تا سحر بر حال مجنون می‌گریست

Сайл дар ҳомӯн , садо дар кӯҳ , май доне чаҳ буд ?

سیل در هامون، صدا در کوه، می‌دانی چه بود؟

Аз ғами ман кӯҳ менолид ва ҳомӯн ме гирист

از غم من کوه می‌نالید و هامون می‌گریست

Чист домони сипеҳри имрӯзи пурхӯн аз шафақ ?

چیست دامان سپهر امروز پرخون از شفق؟

Ғолибан имшаби зи дарди ишқ гардун ме гирист

غالبا امشب ز درد عشق گردون می‌گریست

Бар рух зардам бибин хатҳои ашки сурх ро

بر رخ زردم ببین خط‌های اشک سرخ را

Ин нишонеҳост комшби чашми ман хӯн ме гирист

این نشانی‌هاست کامشب چشم من خون می‌گریست

Шаб ки мехондӣ ҳилолиро ва меронадӣ ба ноз

شب که می‌خواندی هلالی را و می‌راندی به ناز

Дар даруни пеш ту механдид ва берун ме гирист

در درون پیش تو می‌خندید و بیرون می‌گریست