Агар аз омаданам ранҷа нагардад хуят

اگر از آمدنم رنجه نگردد خویت

Ҳар дам аз дидаи қадами созам ва оем сӯят

هر دم از دیده قدم سازم و آیم سویت

Гар бидонам ки тавон бар сари Кувайт бӯдан

گر بدانم که توان بر سر کویت بودن

То тавонам нарӯм ҷой дигар аз Кувайт

تا توانم نروم جای دگر از کویت

Сари ман хоки раҳати бод ! ки шояд рӯзӣ

سر من خاک رهت باد! که شاید روزی

Бар серум соя кунад сарви қади дилҷӯят

بر سرم سایه کند سرو قد دلجویت

ё маро зор бикаш , ё Марв аз пеши назар

یا مرا زار بکش، یا مرو از پیش نظر

Ки з куштан битарсат ин ки набинам рӯят

که ز کشتن بترست این که نبینم رویت

Микшм ҳар нафас аз хату зи зулфати оҳӣ

میکشم هر نفس از خط و ز زلفت آهی

Оҳ ! бингар ки : чҳо микшм аз ҳар мӯят !

آه! بنگر که: چها میکشم از هر مویت!

Баъди азин лутф кун ва дар дил тангам биншин

بعد ازین لطف کن و در دل تنگم بنشین

То нишастани натавонади дгарии паҳлуят

تا نشستن نتواند دگری پهلویت

эй бобиравӣ ту моили ҳамаи кас чун маи ид

ای بابروی تو مایل همه کس چون مه عید

Аз ҳилолӣ чаҳ аҷаби майли хами абрӯят ?

از هلالی چه عجب میل خم ابرویت؟