Чаҳ ғамгар дар серум шурӣаст аз савдои гесуят ?

چه غم گر در سرم شوریست از سودای گیسویت؟

Сари сад ҳамчуи ман бодои фидоӣ ҳар сари мӯят

سر صد همچو من بادا فدای هر سر مویت

Тан чун мӯиро хоҳам бгисўии ту пайвастан

تن چون موی را خواهم به گیسوی تو پیوستن

Бад-ӣни тақрйви худро хоҳам афгандани бпҳлўит

بدین تقریب خود را خواهم افکندن به پهلویت

Биравӣ хубат аз рӯзӣ ки хат бандагӣ додам

به روی خوبت از روزی که خط بندگی دادم

зи ғамҳои ҷаҳони озодам , эй ман бандаи рӯят

ز غم‌های جهان آزادم، ای من بنده‌ی رویت

Бадӯри лолау гул чун бглгшт чаман рафтӣ

به دور لاله و گل چون به گلگشت چمن رفتی

Хаҷал шуд он як аз ранги ту ва он дигар аз бӯят

خجل شد آن یک از رنگ تو و آن دیگر از بویت

Аз он рӯ бар сари Кувайт қадам кардам зи фарқи сар

از آن رو بر سر کویت قدم کردم ز فرق سر

Ки мехоҳам нагардад поймоли ман сари Кувайт

که می‌خواهم نگردد پایمال من سر کویت

Худоро ! чун бпоити сари нуҳум , рух бар мтоб аз ман

خدا را چون به پایت سر نهم، رخ بر متاب از من

Ки майл саҷда дорам пеши миҳроби ду абрӯят

که میل سجده دارم پیش محراب دو ابرویت

Натарсамгар бхўни рези ҳилолӣ теғ бурдорӣ

نترسم گر به خون‌ریز هلالی تیغ برداری

Вале тарсам ки : озорӣ расад бар дасту бозуят

ولی ترسم که آزاری رسد بر دست و بازویت

Хониш
шморҳ 87 — ъндлӣб