Бад-ӣни ҳавас ки : дамии сари нуҳуми бпои қадаҳ

بدین هوس که: دمی سر نهم بپای قدح

Ҳазор бори фузун хондаам дуои қадаҳ

هزار بار فزون خوانده ام دعای قدح

Манам , ки вақф харобот кардаам сару зар

منم، که وقف خرابات کرده ام سر و زر

Зар аз барои шаробу сар аз барои қадаҳ

زر از برای شراب و سر از برای قدح

Бзири хӯни ману хӯни баҳо шароб биор

بزیر خون من و خون بها شراب بیار

Бигир ҷавҳари ҷонам , бидиҳ баҳоии қадаҳ

بگیر جوهر جانم، بده بهای قدح

Расед мавсими гашти чаман , биёи соқӣ

رسید موسم گشت چمن، بیا ساقی

Ки тоза шуд ҳаваси бодау ҳавои қадаҳ

که تازه شد هوس باده و هوای قدح

Биёади лаъли ту то кӣ лаби қадаҳи бӯсам ?

بیاد لعل تو تا کی لب قدح بوسم؟

Хуши онкии бӯса бар он лаби занами биҷои қадаҳ

خوش آنکه بوسه بر آن لب زنم بجای قدح

Ҳилолӣ , аз қадаҳ май чаҳ ҷой парҳезаст ?

هلالی، از قدح می چه جای پرهیزست؟

Биё , ки пер Муғон мезанад салои қадаҳ

بیا، که پیر مغان میزند صلای قدح