Дӯш бо сад айш будӣ , ҳар шабат чун дӯши бод

دوش با صد عیش بودی، هر شبت چون دوش باد

Гар чу хӯнам бо ҳарифон бода хӯрдӣ нӯши бод

گر چو خونم با حریفان باده خوردی نوش باد

Ҳар ки ҷузи ком ту ҷӯяд , бод , ёрб ! талхи ком

هر که جز کام تو جوید، باد، یارب! تلخ کام

Ҳар ки ҷузи ном ту гуяд то абади хомӯши бод

هر که جز نام تو گوید تا ابد خاموش باد

Саракашонро аз рикобати боди тавқи бандагӣ

سرکشان را از رکابت باد طوق بندگی

Ҳалқаи наъли самандати чархро дар гӯши бод

حلقه نعل سمندت چرخ را در گوش باد

Май гузаштӣ бо либоси ноз ва мегуфтанд халқ

می‌گذشتی با لباس ناز و می‌گفتند خلق

Ин қабои ҳасани доими зевари он дӯши бод

این قبای حسن دایم زیور آن دوش باد

Гуҳи гуҳии шабҳо дар оғӯши худати байнам ба хоб

گه گهی شبها در آغوش خودت بینم به خواب

Дасти ман рӯзӣ ба бедорӣ дар он оғӯши бод

دست من روزی به بیداری در آن آغوش باد

То ҳилолӣ лаъл мегаван ту дид аз ҳуш рафт

تا هلالی لعل میگون تو دید از هوش رفت

Зини шароби лаъл то рӯзи абади мадҳуши бод

زین شراب لعل تا روز ابد مدهوش باد

Хониш
шморҳ 94 — ъндлӣб