Соя эй каз қаду болои ту бар мо уфтад

سایه ای کز قد و بالای تو بر ما افتد

Ба з нурӣаст ки аз олам боло уфтад

به ز نوریست که از عالم بالا افتد

Ҳар куҷои дида бар он қомат раъно уфтад

هر کجا دیده بر آن قامت رعنا افتد

Равад аз дасти дили зору ҳама ҷо уфтад

رود از دست دل زار و همه جا افتد

Ҳар ки дар кӯии ту рӯзии бҳўси пои ниҳод

هر که در کوی تو روزی بهوس پای نهاد

Оқибати ҳам басари кӯии ту аз по уфтад

عاقبت هم بسر کوی تو از پا افتد

Онкӣ уфтад сари мо дар гузар ӯ ҳамаи рӯз

آنکه افتد سر ما در گذر او همه روز

Кош ! рӯй гузар ӯ басар мо уфтад

کاش! روی گذر او بسر ما افتد

Уфтад аз гиряи тани зори ҳилолӣ ҳар сӯ

افتد از گریه تن زار هلالی هر سو

Ҳамчуи хошоки заъифӣ ки бдрё уфтад

همچو خاشاک ضعیفی که بدریا افتد