Саҳаргоҳон , ки абри нави баҳорон
سحرگاهان، که ابر نو بهاران
Бъшрт хайма зад бар кӯҳсорон
بعشرت خیمه زد بر کوهساران
Бисот кӯҳ шуд аз лолаи гули ранг
بساط کوه شد از لاله گل رنگ
Баромади лаъли сероб аз дили санг
برآمد لعل سیراب از دل سنگ
Бъшрт хост наргиси пеши лола
بعشرت خاست نرگس پیش لاله
Пиёла дошт бар рӯй пиёла
پیاله داشت بر روی پیاله
Баҳами шоху самари тасбеҳ сон шуд
بهم شاخ و ثمر تسبیح سان شد
Бирав мурғи саҳар тасбеҳ хон шуд
برو مرغ سحر تسبیح خوان شد
Битундии бскаҳи сайл аз кӯҳ бигузашт
بتندی بسکه سیل از کوه بگذشت
Аён шуд чокҳо дар домани дашт
عیان شد چاکها در دامن دشت
Ҷавонон рӯй дар саҳро ниҳоданд
جوانان روی در صحرا نهادند
Чу гул бар сабзатар по ниҳоданд
چو گل بر سبزه تر پا نهادند
Чу наргиси ҷом заррин барграфтанд
چو نرگس جام زرین برگرفتند
Шароби лаълро дар зар гирифтанд
شراب لعل را در زر گرفتند
Дар он фархундаи рӯзи олами афрӯз
در آن فرخنده روز عالم افروز
Бгшти сабзау гулгашти наврӯз
بگشت سبزه و گلگشت نوروز
Батон ҷамъӣу муштоқони гуруҳе
بتان جمعی و مشتاقان گروهی
Гузар карданд бар болои кӯҳӣ
گذر کردند بر بالای کوهی
Чаҳ кӯҳӣ ? пари шиквау арши поя
چه کوهی؟ پر شکوه و عرش پایه
Ки бар бом сипеҳр афганда соя
که بر بام سپهر افگنده سایه
Уқобаш бо эй меҳри ҳам пар
عقابش با همای مهر هم پر
Палангаш бо наҳанги чархи ҳамсар
پلنگش با نهنگ چرخ همسر
Маи нав каз пас моҳӣ намӯдӣ
مه نو کز پس ماهی نمودی
Пас он кӯҳ чун коҳӣ намӯдӣ
پس آن کوه چون کاهی نمودی
Фалак чун пуштае пероҳан ӯ
فلک چون پشته ای پیراهن او
Ки гирд омад зи гирди доман ӯ
که گرد آمد ز گرد دامن او
Баҳам гуфтанд маъшӯқон ки : ушшоқ
بهم گفتند معشوقان که: عشاق
Шуданд аз ишқи мо машҳури офоқ
شدند از عشق ما مشهور آفاق
Валикини сидқ эшон нест маълум
ولیکن صدق ایشان نیست معلوم
Буд бе сидқи кори ишқи маъдӯм
بود بی صدق کار عشق معدوم
Тариқи озмӯнро соз карданд
طریق آزمون را ساز کردند
Сафи ушшоқро овоз карданд
صف عشاق را آواز کردند
Хитоб омад бмштоқони ошиқ
خطاب آمد بمشتاقان عاشق
Ки : бо мо ҳар ки дар ишқаст содиқ
که: با ما هر که در عشقست صادق
Азин кӯҳ афганд худро бпоён
ازین کوه افگند خود را بپایان
Ки сидқи хешро созад намоён
که صدق خویش را سازد نمایان
Ҳамон ҷои содиқони барпои ҷустанд
همان جا صادقان برپای جستند
Ҳамон ҷои козибон аз по нишастанд
همان جا کاذبان از پا نشستند
Муайян шуд ки : содиқ кист онҷо ?
معین شد که: صادق کیست آنجا؟
Рафиқ номувофиқ кист онҷо ?
رفیق ناموافق کیست آنجا؟
Бҳрмти содиқонро пеши хонданд
بحرمت صادقان را پیش خواندند
Ҳарифи қалбро аз пеши ронданд
حریف قلب را از پیش راندند
Бики бор аз назари андохтндш
بیک بار از نظر انداختندش
Азон кӯҳу камари андохтндш
ازان کوه و کمر انداختندش
Мувофиқи хайма бар чарх барин зад
موافق خیمه بر چرخ برین زد
Мунофиқи хештанро бар замин зад
منافق خویشتن را بر زمین زد
Илоҳӣ , аз чаҳ кизбами буруни ор
الهی، از چه کذبم برون آر
Бароаи кишвари сидқами даруни ор
براه کشور صدقم درون آر
Ки дар ҳар ҳолатӣ беҳбудам инаст
که در هر حالتی بهبودم اینست
Раҳи сари манзил мақсӯдам инаст
ره سر منزل مقصودم اینست