Ҷўоно , чанд бдхўиӣ тавон кард ?

جوانا، چند بدخویی توان کرد؟

зи хуии бади ҷафои ҷӯӣ тавон кард ?

ز خوی بد جفا جویی توان کرد؟

Ту инсонӣ , тариқи дев ва дад чист ?

تو انسانی، طریق دیو و دد چیست؟

Бон рӯй накӯи ин хуй бад чист ?

بآن روی نکو این خوی بد چیست؟

Накӯи рӯе тариқ мустақӣмаст

نکو رویی طریق مستقیمست

Муҳамади соҳиб халқ азимаст

محمد صاحب خلق عظیمست

Чу субҳ аз меҳр хандон бошу хуррам

چو صبح از مهر خندان باش و خرم

Ки оламро барафрӯзӣ бики дам

که عالم را برافروزی بیک دم

Накӯи хуй аз дар роҳати даройад

نکو خوی از در راحت درآید

Чу гул , ҳар ҷо ки бошад , хуш барояд

چو گل، هر جا که باشد، خوش برآید

Турши рӯ дар пас зону нишинад

ترش رو در پس زانو نشیند

Хушаст ин то : касе рӯйиш набинад

خوشست این تا: کسی رویش نبیند

Ҳамаи каси чашми худ бар гули ниҳода

همه کس چشم خود بر گل نهاده

Ки хандонаст бо рӯй кушода

که خندانست با روی گشاده

Чу ғунчаи парда бар рухсори баста

چو غنچه پرده بر رخسار بسته

Дарунаш чун буруни зангори баста

درونش چون برون زنگار بسته

Карам бе халқи ҷузи сарф дирам нест

کرم بی خلق جز صرف درم نیست

Дирам аз дасти бади хуён карам нест

درم از دست بد خویان کرم نیست

Агар сангини дилӣ бар хоксорон

اگر سنگین دلی بر خاکساران

Гуҳари пошад , буд он санги борон

گهر پاشد، بود آن سنگ باران

Диҳадгар хӯни дил ёрӣ биорӣ

دهد گر خون دل یاری بیاری

Буд ҳар қатраи лаъли обдорӣ

بود هر قطره لعل آبداری

Гулистони ҷамолу гулшан рӯй

گلستان جمال و گلشن روی

Буд беобу ранг аз тундии хуй

بود بی آب و رنگ از تندی خوی

Надорад шоҳиди гули ғайри азин айб

ندارد شاهد گل غیر ازین عیب

Ки дорад сӯзҳо аз хор дар ҷайб

که دارد سوزها از خار در جیب

Чаҳ суд аз шакл ? агар хуии надорӣ

چه سود از شکل؟ اگر خویی نداری

Чаҳ ҳосили ранг ? агар бӯеи надорӣ

چه حاصل رنگ؟ اگر بویی نداری