Биё , эй хуфтаи доим бар сари ганҷ
بیا، ای خفته دایم بر سر گنج
Бзри печида ҳамчун аждари ганҷ
بزر پیچیده همچون اژدر گنج
Зару сими ҷаҳонро ҷамъ созӣ
زر و سیم جهان را جمع سازی
Бойени сари риштаи худро шамъ созӣ
باین سر رشته خود را شمع سازی
Бисӯз ин риштаро то шамъ бошӣ
بسوز این رشته را تا شمع باشی
Талаф кун симро то ҷамъ бошӣ
تلف کن سیم را تا جمع باشی
Куҷое ? эй ҳариси моли олам
کجایی؟ ای حریص مال عالم
Магари воқиф нае аз ҳоли олам ?
مگر واقف نه ای از حال عالم؟
Чаҳ ҳосил зонка моҳу офтобӣ ?
چه حاصل زانکه ماه و آفتابی؟
Ки ҳаргизи заррае бар кас нтобӣ
که هرگز ذره ای بر کس نتابی
Чаҳ ҳосил зонка абри навбаҳорӣ ?
چه حاصل زانکه ابر نوبهاری؟
Ки ҳаргизи қатрае бар кас наборӣ
که هرگز قطره ای بر کس نباری
Дирами дорӣ ки ӯ соҳиб карам нест
درم داری که او صاحب کرم نیست
Агар сад ганҷ дорад муҳтарам нест
اگر صد گنج دارد محترم نیست
Бпои он дарахт ором гиранд
بپای آن درخت آرام گیرند
Ки халқ аз мива ӯ ком гиранд
که خلق از میوه او کام گیرند
Саховати мӯҷиб қадар баландаст
سخاوت موجب قدر بلندست
Саховати пешаи доим арҷманд аст
سخاوت پیشه دایم ارجمند است
Сахои қсристи олии поя ӯ
سخا قصریست عالی پایه او
Ҳазор осӯдагӣ дар соя ӯ
هزار آسودگی در سایه او
зи дарёии карами абрӣ ки хезад
ز دریای کرم ابری که خیزد
На борон , гавҳари сероби резад
نه باران، گوهر سیراب ریزد
зи саҳрои сахои баррагӣ ки равед
ز صحرای سخا برگی که روید
Ҷавоби гулшан фирдавс гуяд
جواب گلشن فردوس گوید
Карам ҳар чанд дар олам азизаст
کرم هر چند در عالم عزیزست
Камоли иззат ӯ аз ду чизаст :
کمال عزت او از دو چیزست:
Яке пеш аз таваққуъи ком додан
یکی پیش از توقع کام دادن
Дувум бар хештани миннат ниҳодан
دوم بر خویشتن منت نهادن
Фақиҳи шаҳр агар дар бухл монад
فقیه شهر اگر در بخل ماند
Касе дар зиндагӣ номаш надонад
کسی در زندگی نامش نداند
Вагар кофари боҳсон даст гирад
وگر کافر باحسان دست گیرد
Чу ҳотами ном ӯ ҳаргиз намирад
چو حاتم نام او هرگز نمیرد
Чу пеши айби ҷӯи нонеи шикастӣ
چو پیش عیب جو نانی شکستی
Даҳонашро фурӯи бастӣу рстӣ
دهانش را فرو بستی و رستی
Макун дар луқма додан ҳеҷ тақсир
مکن در لقمه دادن هیچ تقصیر
Ки бдгўӣ туро гардад гулӯи гир
که بدگوی ترا گردد گلو گیر
Дирамҳое ки резади хоҷа бар ҳам
درمهایی که ریزد خواجه بر هم
Бирав доғаст ва бар дарвеши марҳам
برو داغست و بر درویش مرهم
Чаро ин доғро бар ҳам наад кас ?
چرا این داغ را بر هم نهد کس؟
Ҳамон беҳтар казон марҳам наад кас
همان بهتر کزان مرهم نهد کس
Дирам бигушо , ки дар бозори мақсӯд
درم بگشا، که در بازار مقصود
Зиён мол бошад мардро суд
زیان مال باشد مرد را سود
Гар ин савдо кунӣ судати расонад
گر این سودا کنی سودت رساند
Вазин мақсади бмқсўдти расонад
وزین مقصد بمقصودت رساند