Биё , эй бедил аз кори монда

بیا، ای بیدل از کار مانده

зи бими андари пас девори монда

ز بیم اندر پس دیوار مانده

Далерӣ кун , ки майдон аз далераст

دلیری کن، که میدان از دلیرست

Агар рӯбаҳ далер афтод шераст

اگر روبه دلیر افتاد شیرست

Дилӣ каз ҳайбат оҳӣ билразад

دلی کز هیبت آهی بلرزد

Бар соҳибдилон коҳӣ наярзад

بر صاحبدلان کاهی نیرزد

Далероне ки давр аз бим буданд

دلیرانی که دور از بیم بودند

Сипаҳсолори ҳафт иқлӣм буданд

سپهسالار هفت اقلیم بودند

Чаҳ хуш гуфтанд мардони ҷигардор

چه خوش گفتند مردان جگردار

Ки : поеи пеш на , дастии буруни ор

که: پایی پیش نه، دستی برون آر

Казин даст аз ҳамаи кас пеш бошӣ

کزین دست از همه کس پیش باشی

Бойени по аз ҳамаи кас беш бошӣ

باین پا از همه کس بیش باشی

Раҳи саҳроӣ расвоӣ гурезаст

ره صحرای رسوایی گریزست

Калиди мамлакат шамшер тезаст

کلید مملکت شمشیر تیزست

Бики дами олимиро фатҳ кардан

بیک دم عالمی را فتح کردن

Ба аз нанги ҳамаи олами бгрдн

به از ننگ همه عالم بگردن

Сари душмани равон аз тан ҷудо кун

سر دشمن روان از تن جدا کن

Вагар на рӯи сари худро фидо кун

وگر نه رو سر خود را فدا کن

Агар сад соли зер санг бошӣ

اگر صد سال زیر سنگ باشی

Азон беҳтар ки зер нанг бошӣ

ازان بهتر که زیر ننگ باشی

зи ғайратгар яке мардонагӣ кард

ز غیرت گر یکی مردانگی کرد

Ту гӯйии ҷоҳилӣ , девонагӣ кард

تو گویی جاهلی، دیوانگی کرد

Магӯ : ҷоҳил , ки ҷой ҳайратаст ин

مگو: جاهل، که جای حیرتست این

Ба аз сад оқил бе ғайратаст ин

به از صد عاقل بی غیرتست این

Матарс аз ҷон , кигар дил тарснокаст

مترس از جان، که گر دل ترسناکست

Ҳам аз тарси худаш бим ҳалокаст

هم از ترس خودش بیم هلاکست

Қўидли шӯ , ки дар майдони мардӣ

قویدل شو، که در میدان مردی

Гар аз куштан битарсӣ куштаи гардӣ

گر از کشتن بترسی کشته گردی