Биё , эй пасти ҳиммат , ин чаҳ сустӣаст ?
بیا، ای پست همت، این چه سستیست؟
Тариқи раҳравони гармӣу чстист
طریق رهروان گرمی و چستیست
Ҳарифони боли ҳиммат боз карданд
حریفان بال همت باز کردند
Бар авҷ на фалак парвоз карданд
بر اوج نه فلک پرواز کردند
Ту аз сустии бсд хорӣ фитодӣ
تو از سستی بصد خواری فتادی
зи пастӣ дар нигун сорӣ фитодӣ
ز پستی در نگون ساری فتادی
Бизан дасту зи ҳиммат бол бигушо
بزن دست و ز همت بال بگشا
Биравӣ худ дар иқбол бигушо
بروی خود در اقبال بگشا
зи ҳиммати сарваронро бол доданд
ز همت سروران را بال دادند
Саодати мандӣ ва иқбол доданд
سعادت مندی و اقبال دادند
зи ҳиммати сарваронро тоҷ доданд
ز همت سروران را تاج دادند
Муҳамадро шаб миъроҷ доданд
محمد را شب معراج دادند
зи ҳиммат бар сар шерон равад мӯр
ز همت بر سر شیران رود مور
зи ҳиммат нӯш гардад неши занбӯр
ز همت نوش گردد نیش زنبور
зи ҳиммати қатра дар Ҷайҳуни даройад
ز همت قطره در جیحون درآید
зи ҳиммати зарра бар гардун барояд
ز همت ذره بر گردون برآید
Расед ин зарра бар хуршеди воло
رسید این ذره بر خورشید والا
Гузашти он қатра аз лؤлؤии лоло
گذشت آن قطره از لؤلؤی لالا
Ту ҳам як қатраи обии зи оғоз
تو هم یک قطره آبی ز آغاز
Дар охири зарраи хокии шӯии боз
در آخر ذره خاکی شوی باز
Чу зарраи маҳви шӯ дар нури хуршед
چو ذره محو شو در نور خورشید
Чу қатраи ғӯтаи зан дар баҳри ҷовид
چو قطره غوطه زن در بحر جاوید
Ки бинии ҷои худ фарқи шаҳон ро
که بینی جای خود فرق شهان را
Бзири пои худ малики ҷаҳон ро
بزیر پای خود ملک جهان را
Дар аввали донаи зер гул даромад
در اول دانه زیر گل درآمد
Чу ҳиммат дошт охир бар сар омад
چو همت داشت آخر بر سر آمد
зи ҳиммати каҳраборо ҷазба Эй ҳаст
ز همت کهربا را جذبه ای هست
Ки киро мекашад бе ҷунбиши даст
که که را میکشد بی جنبش دست
Чаҳ ҷои каҳрабоу ҷунбиши коҳ ?
چه جای کهربا و جنبش کاه؟
Ки ҳиммати кӯҳро бардорад аз роҳ
که همت کوه را بردارد از راه