Стмгоро , боҳсон ху накардӣ

ستمگارا، باحسان خو نکردی

Ҳама бад кардӣ ва некӯ накардӣ

همه بد کردی و نیکو نکردی

ҶФогорӣ , макун , аз Муҳсинин бош

جفاگاری، مکن، از محسنین باش

Чунон то чанд бошӣ ? ин чунин бош

چنان تا چند باشی؟ این چنین باش

Чу бинии тираи бахтиро сияҳи рӯз

چو بینی تیره بختی را سیه روز

Шабашро ҳамчуи қурс ма барафрӯз

شبش را همچو قرص مه برافروز

Боб аз тишнагӣ май даҳ нҷотш

بآب از تشنگی می ده نجاتش

Ки бошад оби ту оби ҳётш

که باشد آب تو آب حیاتش

Бсрмо гар шавад аз хеши навмед

بسرما گر شود از خویش نومید

Бапуш аз халъати гармаш чу хуршед

بپوش از خلعت گرمش چو خورشید

Бгрмо чун наёбади мояи худ

بگرما چون نیابد مایه خود

Дилаш осӯда кун дар сояи худ

دلش آسوده کن در سایه خود

Боҳсон боз гардад сайри эҳсон

باحسان باز گردد سیر احسان

Ки эҳсонро нишоед ғайри эҳсон

که احسان را نشاید غیر احسان

Гул , аз Лутфӣ ки дорад навбаҳорон

گل، از لطفی که دارد نوبهاران

Кунад ҷо бар сари насрини изорон

کند جا بر سر نسرین عذاران

Хасу хорӣ ки оташи брФрўзд

خس و خاری که آتش برفروزد

Чу хезади шуъла , аввал худ бисӯзад

چو خیزد شعله، اول خود بسوزد

Ман раҳ , то бурун аз раҳ науфтӣ

من ره، تا برون از ره نیفتی

Макун чаҳ , то дарун чаҳ науфтӣ

مکن چه، تا درون چه نیفتی

Сегирогар бёзории ббидод

سگی را گر بیازاری ببیداد

з даврат бинад ва ояд бФрёд

ز دورت بیند و آید بفریاد

Вар аз эҳсони намоеи тарки озор

ور از احسان نمایی ترک آزار

Баради домани кшонти ҷониби ёр

برد دامن کشانت جانب یار