Биё , эй ринди олами сӯз бе бок

بیا، ای رند عالم سوز بی باک

Бъсёни парда исмат макун чок

بعصیان پرده عصمت مکن چاک

Сар аз шарми гунаҳ дар ҷайб худ кун

سر از شرم گنه در جیب خود کن

Ҳаёро пардаи пӯши айб худ кун

حیا را پرده پوش عیب خود کن

Касе кӯ аз ҳаёи хӯн аз ҷабини рехт

کسی کو از حیا خون از جبین ریخت

Кам об рӯй худро бар замини рехт

کم آب روی خود را بر زمین ریخت

Сиррии кӯ аз ҳаё дар пеш бошад

سری کو از حیا در پیش باشد

Бҳрмти посбон хеш бошад

بحرمت پاسبان خویش باشد

Чу мардуми шӯхи чашмӣ пеша карданд

چو مردم شوخ چشمی پیشه کردند

Ҳаёи пеши ор , то шарманда гирданд

حیا پیش آر، تا شرمنده گردند

зи шарм , он ба , ки доим лаб бабандӣ

ز شرم، آن به، که دایم لب ببندی

Биравӣ ҳар касе чун гули нхндӣ

بروی هر کسی چون گل نخندی

Нагаштигар даҳони ғунчаи хандон

نگشتی گر دهان غنچه خندان

Лабашро жола нагирифтӣ бдндон

لبش را ژاله نگرفتی بدندان

Ҳарифи шӯхи чашми маст бе бок

حریف شوخ چشم مست بی باک

Кунад пероҳани номӯси худ чок

کند پیراهن ناموس خود چاک

Нигор шрмноки нарми гуфтор

نگار شرمناک نرم گفتار

Бдлҷўиӣ кунад сад ҷони гирифтор

بدلجویی کند صد جان گرفتار

Азизаст офтоби мавсими дай

عزیزست آفتاب موسم دی

Ки аз тундӣ ҳаё шуд монеъи вай

که از تندی حیا شد مانع وی

Сари худ аз ҳаёгар аФгнии пеш

سر خود از حیا گر افگنی پیش

Биёбӣ оқибат гум карда хеш

بیابی عاقبت گم کرده خویش