Ҷавонӣ дар хуросони ҷавҳарӣ буд
جوانی در خراسان جوهری بود
Ки асли наслаш аз ҳуру парӣ буд
که اصل نسلش از حور و پری بود
Ақиқаши ханда бар ёқӯт карда
عقیقش خنده بر یاقوت کرده
зи шукри хандаи ҷонро қӯт карда
ز شکر خنده جان را قوت کرده
Сари бозор аз савдоӣ ӯ пар
سر بازار از سودای او پر
Садафи вор аз ғамаши сад дидаи пар дар
صدف وار از غمش صد دیده پر در
Сарои по дар зару зевари гирифта
سرا پا در زر و زیور گرفته
Тан чун сими худ дар зари гирифта
تن چون سیم خود در زر گرفته
Яке гӯии мурассаъ бар камар дошт
یکی گوی مرصع بر کمر داشت
Ки лаъл аз рашк ӯ хӯн дар ҷигар дошт
که لعل از رشک او خون در جگر داشت
Қазоро он баҳори олами афрӯз
قضا را آن بهار عالم افروز
Бмидони ҷилва гар шуд рӯзи наврӯз
بمیدان جلوه گر شد روز نوروز
Хиромон ҳар тараф мегашт ва ҳар сӯй
خرامان هر طرف میگشت و هر سوی
Дар афтод аз майонаш ногуҳи он гӯй
در افتاد از میانش ناگه آن گوی
Пас аз як рӯз бар ваии гашти зоҳир
پس از یک روز بر وی گشت ظاهر
Ки : афтодаст гӯии пари ҷавоҳир
که: افتادست گوی پر جواهر
Гирифт аз ҳасрати он лаби бдндон
گرفت از حسرت آن لب بدندان
Фурӯи баст аз табассуми лаъли хандон
فرو بست از تبسم لعل خندان
Чунон шуд аз ғами гӯйиши ҳилолӣ
چنان شد از غم گویش هلالی
Ки мешуд ҳар дам аз ҳолеи баҳолӣ
که می شد هر دم از حالی بحالی
Вазон пас гуфт : бо худ аҳд кардам
وزان پس گفت: با خود عهد کردم
Аҷаби аҳдии з рӯй ҷаҳд кардам !
عجب عهدی ز روی جهد کردم!
Ки : ҳар мискин ки онро боз ёбад
که: هر مسکین که آنرا باز یابد
з хорӣ бугзарад эъзоз ёбад
ز خواری بگذرد اعزاز یابد
Ббзм васл мегардад сарафроз
ببزم وصل میگردد سرافراز
Шавад чун гӯй дар майдони срондоз
شود چون گوی در میدان سرانداز
Касонеи кини бишоратро шуниданд
کسانی کین بشارت را شنیدند
Басони гӯй дар майдон давиданд
بسان گوی در میدان دویدند
Яке савдои он бо хеш медошт
یکی سودای آن با خویش میداشت
Ки доим аз ҳаёи сар пеш медошт
که دایم از حیا سر پیش میداشت
Бмидони талаб чун гӯй бишитофт
بمیدان طلب چون گوی بشتافت
Чу сар дар пеш буд он гӯйро ёфт
چو سر در پیش بود آن گوی را یافت
зи майдони ҷониб ӯ барад ва биспурад
ز میدان جانب او برد و بسپرد
бад-инсон гӯй аз майдони буруни барад
بدینسان گوی از میدان برون برد
Худовандо , ниҳояти шармсорам
خداوندا، نهایت شرمسارم
Дигар ёрои бешармӣ надорам
دگر یارای بی شرمی ندارم
Ҳаё мехоҳам аз рӯй иродат
حیا میخواهم از روی ارادت
Ки аз майдон барам гӯии саодат
که از میدان برم گوی سعادت