Якеро дили гирифтори яке буд
یکی را دل گرفتار یکی بود
Вале сабраши бғоити андакӣ буд
ولی صبرش بغایت اندکی بود
На дар роҳи талаб аз по нишастӣ
نه در راه طلب از پا نشستی
На бо ороми дили як ҷо нишастӣ
نه با آرام دل یک جا نشستی
Чу соя дар гузар гоҳаш фитодӣ
چو سایه در گذر گاهش فتادی
Сари худ бар сар роҳаш наҳодӣ
سر خود بر سر راهش نهادی
Чу гирди афтону хезон дар ҳавояш
چو گرد افتان و خیزان در هوایش
з пай рафтӣ ва афтодӣ бпоиш
ز پی رفتی و افتادی بپایش
Вале он беқрориҳо ки кардӣ
ولی آن بی قراریها که کردی
зи дарди ишқи зориҳо ки кардӣ
ز درد عشق زاریها که کردی
Писанди хотири ёраши нмишд
پسند خاطر یارش نمیشد
Биҷузи асбоби озораши нмишд
بجز اسباب آزارش نمیشد
Чу саг ҳар чанд дунболаши давидӣ
چو سگ هر چند دنبالش دویدی
Азу чун оҳӯӣ ваҳшӣ рамедӣ
ازو چون آهوی وحشی رمیدی
Ниҳон гаштӣ биноз он бе тараҳҳум
نهان گشتی بناز آن بی ترحم
зи чашмаш , чун парӣ аз чашми мардум
ز چشمش، چون پری از چشم مردم
Чаҳ созад ошиқи мискин , чаҳ созад ?
چه سازد عاشق مسکین، چه سازد؟
Бсди ғам бо дили ғамгин чаҳ созад ?
بصد غم با دل غمگین چه سازد؟
Бғир аз сабри ғамро чора Эй нест
بغیر از صبر غم را چاره ای نیست
Вале он кор ҳар ғмхўораҳ Эй нест
ولی آن کار هر غمخواره ای نیست
Бомед ризои хотири ёр
بامید رضای خاطر یار
Бсбр афтод кораши охири кор
بصبر افتاد کارش آخر کار
Вале мехост боғи длФрўзӣ
ولی میخواست باغ دلفروزی
Ки таскини варзади онҷо чанд рӯзӣ
که تسکین ورزد آنجا چند روزی
Биёади қоматаш дар сарв бинад
بیاد قامتش در سرو بیند
Равад осӯда дар поиш нишинад
رود آسوده در پایش نشیند
зи шавқ рӯй ӯ бинад рухи гул
ز شوق روی او بیند رخ گل
Ббўии зулф ӯ дар ҷаъди сунбул
ببوی زلف او در جعد سنبل
Шаҳи он мамлакатро буд боғӣ
شه آن مملکت را بود باغی
Ки садри ҷинат аз вай дошт доғӣ
که صدر جنت از وی داشت داغی
Гул ӯ аз гул раҳмат сиришта
گل او از گل رحمت سرشته
Сафи мурғон ӯ хайли фиришта
صف مرغان او خیل فرشته
Дарави як қатраи борон гар чакидӣ
درو یک قطره باران گر چکیدی
Ҳамон дам аз гулаши сад гул дамидӣ
همان دم از گلش صد گل دمیدی
Ҳавои дилкашаши ороми ҷон буд
هوای دلکشش آرام جان بود
Насимаши рӯҳи бахш , обаши равон буд
نسیمش روح بخش، آبش روان بود
Дарави боди саҳари афсуни дамида
درو باد سحر افسون دمیده
Ҳазорон мурғ ваҳшӣ орамида
هزاران مرغ وحشی آرمیده
Гулаш аз чеҳраи кор шамъ карда
گلش از چهره کار شمع کرده
Бики ҷои обу оташ ҷамъ карда
بیک جا آب و آتش جمع کرده
Сабо бар гули бқсди сайди булбул
صبا بر گل بقصد صید بلبل
Фгндаҳи ҳалқаи дом аз ҷаъди сунбул
فگنده حلقه دام از جعد سنبل
Биравӣ наварӯсони баҳорӣ
بروی نوعروسان بهاری
Бҳўзши об дар ойӣнаи дорӣ
بحوضش آب در آیینه داری
Дар об аз рӯй гули оташи фитода
در آب از روی گل آتش فتاده
Баҳами он обу оташи хуши фитода
بهم آن آب و آتش خوش فتاده
Чанораши панҷа аз хуршеди барда
چنارش پنجه از خورشید برده
Саман дар ларзаи даст аз беди барда
سمن در لرزه دست از بید برده
Биҷунбаш сарв ӯ сарви равонӣ
بجنبش سرو او سرو روانی
Бирақс аз хуррамии раънои ҷавонӣ
برقص از خرمی رعنا جوانی
Азин маҷнӯни вшии Лайлии шамоил
ازین مجنون وشی لیلی شمایل
Ҳавоӣ дар сар , аммо пой дар гул
هوایی در سر، اما پای در گل
Санавбаргар чаҳ баси раънои фитода
صنوبر گر چه بس رعنا فتاده
Бхдмти пеши гул бар пои ситода
بخدمت پیش گل بر پا ستاده
Минори сабз ва сад гулдаста бо вай
منار سبز و صد گلدسته با وی
Навой булбулаши гулбонг ё ҳӣ
نوای بلبلش گلبانگ یا حی
зи баси кони боғи занг аз дили задуда
ز بس کان باغ زنگ از دل زدوده
Бисоташи фарш зангорӣ намӯда
بساطش فرش زنگاری نموده
Бирафт он бедил ва дар боғ бинишаст
برفت آن بیدل و در باغ بنشست
Дилӣ чун лола бо сад доғ бинишаст
دلی چون لاله با صد داغ بنشست
Чу шуд як ҳафтаи он ошиқи наҳуфта
چو شد یک هفته آن عاشق نهفته
Хабар пурсед аз он моҳи ду ҳафта
خبر پرسید از آن ماه دو هفته
Ки : ёрб , ошиқи ғамгин куҷо шуд ?
که: یارب، عاشق غمگین کجا شد؟
Куҷо шуд сокин ? он мискин куҷо шуд ?
کجا شد ساکن؟ آن مسکین کجا شد؟
Сараш бар хок роҳ кист ? ёрб
سرش بر خاک راه کیست؟ یارب
Дилаш дар ҷилва гоҳ кист ? ёрб
دلش در جلوه گاه کیست؟ یارب
Бсди оҳу фиғони зин остон рафт
بصد آه و فغان زین آستان رفت
Чаро гулбонг ӯ зин бӯстон рафт ?
چرا گلبانگ او زین بوستان رفت؟
Магари даст қазо афгандаш аз пой ?
مگر دست قضا افگندش از پای؟
Ки рафт аз ҷои ҳарифи пой бар ҷой
که رفت از جا حریف پای بر جای
Аҷал гуё раҳи фарёд ӯ баст
اجل گویا ره فریاد او بست
Ки шаби ҳамсояро осоишӣ ҳаст
که شب همسایه را آسایشی هست
Шуд охири зини сабаб чун ғунчаи дилтанг
شد آخر زین سبب چون غنچه دلتنگ
Сӯии он боғ кард ӯ низ оҳанг
سوی آن باغ کرد او نیز آهنگ
Ки чун назораи мисатон хуш ояд
که چون نظاره مستان خوش آید
Дилаш чун ғунчаи хандон хуш ояд
دلش چون غنچه خندان خوش آید
Аз он ғофил ки : он бечора дар боғ
از آن غافل که: آن بیچاره در باغ
Азу чун лола дорад бар ҷигари доғ
ازو چون لاله دارد بر جگر داغ
Чу ғунчаи пой дар доман кашида
چو غنچه پای در دامن کشیده
Сари андари ҷайб пероҳан кашида
سر اندر جیب پیراهن کشیده
БтрФи боғи он сарви хиромон
بطرف باغ آن سرو خرامان
Басон гул кашид аз нози домон
بسان گل کشید از ناز دامان
Асири хешро чун дар чаман дид
اسیر خویش را چون در چمن دید
Дилаш чун ғунча аз шодӣ бихандед
دلش چون غنچه از شادی بخندید
Бсўиш кард майлӣ , ваа ! чаҳ майлӣ ?
بسویش کرد میلی، وه! چه میلی؟
Фузун аз майли маҷнӯни сӯии Лайлӣ
فزون از میل مجنون سوی لیلی
Хурӯшӣ аз дили эшон баромад
خروشی از دل ایشان برآمد
Ки : андӯҳи вафои кишони саромад
که: اندوه وفا کیشان سرآمد
Дили маъшӯқро ҳолат фузун шуд
دل معشوق را حالت فزون شد
Чаҳ гӯям : ҳоли ошиқро , ки чун шуд ?
چه گویم: حال عاشق را، که چون شد؟
Касе донад ки баъд аз рӯзгорӣ
کسی داند که بعد از روزگاری
Расад рӯзии бком аз васли ёрӣ
رسد روزی بکام از وصل یاری
Барояд ногаҳони хуршед аз абр
برآید ناگهان خورشید از ابر
Бширинӣ расад аз талхии сабр
بشیرینی رسد از تلخی صبر
Чаҳ мушкилҳо ки он аз сабр ҳал шуд ?
چه مشکلها که آن از صبر حل شد؟
Чаҳ талхии кони бширинӣ бадал шуд ?
چه تلخی کان بشیرینی بدل شد؟
Илоҳӣ , шеваи сабрам карам кун
الهی، شیوه صبرم کرم کن
Маро дар кори худ собит қадам кун
مرا در کار خود ثابت قدم کن
Ки дар боғи тараб хандон нишинам
که در باغ طرب خندان نشینم
Гулӣ аз гулбуни мақсӯди чинам
گلی از گلبن مقصود چینم