Якеро буд дар аҳди ҷавонӣ
یکی را بود در عهد جوانی
зи васли навҷуонеи Комронӣ
ز وصل نوجوانی کامرانی
Бсди дили риштаи ҷони баста бо ӯ
بصد دل رشته جان بسته با او
зи худ бигусастау пайваста бо ӯ
ز خود بگسسته و پیوسته با او
Ду ёри як ҷиҳати як ҷо нишаста
دو یار یک جهت یک جا نشسته
зи ғайри худ тан танҳо нишаста
ز غیر خود تن تنها نشسته
Нишотӣ дошт ошиқ бо дили ҷамъ
نشاطی داشت عاشق با دل جمع
Чу булбул бо гулу парвона бо шамъ
چو بلبل با گل و پروانه با شمع
Чу дар маъшӯқи худ назора кардӣ
چو در معشوق خود نظاره کردی
Гиребони сабурӣ пора кардӣ
گریبان صبوری پاره کردی
Назар бар қаду болояши кушодӣ
نظر بر قد و بالایش گشادی
Рухи худ бар каф поиш наҳодӣ
رخ خود بر کف پایش نهادی
Чу боз аз шаклу қадаш ёд кардӣ
چو باز از شکل و قدش یاد کردی
Бболо дидӣ ва фарёд кардӣ
ببالا دیدی و فریاد کردی
Гирифтӣ тори зулфи машки фомаш
گرفتی تار زلف مشک فامش
Дили худро дар афгандӣ бдомш
دل خود را در افگندی بدامش
Ниҳони сӯй лабаш кардӣ назарҳо
نهان سوی لبش کردی نظرها
Бонагашт ҳавас хӯрдӣ шукрҳо
بانگشت هوس خوردی شکرها
Чу бахту давлати бедор будаш
چو بخت و دولت بیدار بودش
Ки нозу неъмати дидор будаш
که ناز و نعمت دیدار بودش
Бдидорш чунон шуд масту мадҳуш
بدیدارش چنان شد مست و مدهوش
Ки кард аз шукри он неъмати фаромӯш
که کرد از شکر آن نعمت فراموش
Чу қадари давлат дидор нашнохт
چو قدر دولت دیدار نشناخت
Худо ӯро бҳҷрони мубталои сохт
خدا او را بهجران مبتلا ساخت
Далели роҳи меҳнати носпосист
دلیل راه محنت ناسپاسیست
Заволи неъмат аз ҳақи ношносист
زوال نعمت از حق ناشناسیست
Кунун каз ҳиҷри ҳол ӯ барошуфт
کنون کز هجر حال او برآشفت
Дар он ошуфтаи ҳоле шукр мегуфт
در آن آشفته حالی شکر میگفت
Бова гуфтанд кини ҳол аҷаб чист ?
باو گفتند کین حال عجب چیست؟
Бҳҷрон шукр мегӯйӣ , сабаб чист ?
بهجران شکر میگویی، سبب چیست؟
Бигуфто :гар чаҳ давр аз васли ёрам
بگفتا: گر چه دور از وصل یارم
Ҳануз аз бахти худ сад шукр дорам
هنوز از بخت خود صد شکر دارم
Ки :гар ёри маро бо ман сиррӣ нест
که: گر یار مرا با من سری نیست
Биҳамдиллоҳ ! ки ёр дайгарӣ нест
بحمدالله! که یار دیگری نیست
Қазои ногуҳи зи нави нақшии барангехт
قضا ناگه ز نو نقشی برانگیخت
Нигориш бо ҳариф дигар омехт
نگارش با حریف دیگر آمیخت
Бҷонш чун расед ин зулму бедод
بجانش چون رسید این ظلم و بیداد
Ҳамон дастур дод шукр медод
همان دستور داد شکر میداد
Бова гуфтанд ёрони бори дигар
باو گفتند یاران بار دیگر
Ки : ёрат ёр шуд бо ёри дигар
که: یارت یار شد با یار دیگر
Кунун баҳр чаҳ кардӣ шукри пеша ?
کنون بهر چه کردی شکر پیشه؟
Бигуфто : шукр мегӯям ҳамеша
بگفتا: شکر میگویم همیشه
Ки ҷонон гарчи бо ғайраст ҳамроҳ
که جانان گرچه با غیرست همراه
Вале ғайраш надорад дар дилами роҳ
ولی غیرش ندارد در دلم راه
Баҳр кас бошад ва ҳар ҷо нишинад
بهر کس باشد و هر جا نشیند
Чу ояд дар дилам танҳо нишинад
چو آید در دلم تنها نشیند
Бова , гирам , ки ҳамроҳанд сад кас
باو، گیرم، که همراهند صد کس
Вале ҳамроҳи ман ӯ бошаду бас
ولی همراه من او باشد و بس
Надонам шукри ин неъмат чаҳ гӯям ?
ندانم شکر این نعمت چه گویم؟
Ки танҳо ҳамдам ва ҳамроҳ ӯем
که تنها همدم و همراه اویم
Ҳадиси шукр ӯро чун шунӯданд
حدیث شکر او را چون شنودند
Бҷон дар кор ӯ кӯшиш намуданд
بجان در کار او کوشش نمودند
Ки ҳарифон гарчи бо ғайраст ҳамраҳ
که حریفان گرچه با غیرست همره
Бҷон дар кор ӯ кӯшиш намуданд
بجان در کار او کوشش نمودند
Бзории ёр ӯро ёр карданд
بزاری یار او را یار کردند
зи ёрон дигар безор карданд
ز یاران دگر بیزار کردند
Баромади ком ӯ аз шукри шукр
برآمد کام او از شکر شکر
Даромад давлат ӯ аз дар шукр
درآمد دولت او از در شکر
зи шукри он давлату иқболро ёфт
ز شکر آن دولت و اقبال را یافت
зи шукри он бахти фаррухи фолро ёфт
ز شکر آن بخت فرخ فال را یافت
Илоҳӣ , шукри неъматро барафшон
الهی، شکر نعمت را برافشان
з шукрат кун забонро шукри афшон
ز شکرت کن زبان را شکر افشان
Ману шукрат ки кон шукраст ин
من و شکرت که کان شکرست این
зи шукри ҳам басӣ ширин тараст ин
ز شکر هم بسی شیرین ترست این