Рӯ , эй пои басти асбоби таҷаммул

رو، ای پا بست اسباب تجمل

Қадам на дар биёбони таваккул

قدم نه در بیابان توکل

Чу дунони такя бар асбоб то чанд ?

چو دونان تکیه بر اسباب تا چند؟

Таваккул кун бар алтофи худованд

توکل کن بر الطاف خداوند

Туро андеша дорад дар хаму печ

ترا اندیشه دارد در خم و پیچ

Ки натавонӣ таваккул кард бар ҳеҷ

که نتوانی توکل کرد بر هیچ

Магӯ : ҳеҷаст лутфи эзади пок

مگو: هیچست لطف ایزد پاک

Ки мегуяд чунин ? ҳошок ! ҳошок !

که میگوید چنین؟ حاشاک! حاشاک!

Басои шабҳо ки дар зулмати ниҳон буд

بسا شبها که در ظلمت نهان بود

На аз рӯз ва на аз рӯзии нишон буд

نه از روز و نه از روزی نشان بود

Худои рӯзати расонад ва рӯзят дод

خدا روزت رساند و روزیت داد

Съодтмндӣ ва фирӯзят дод

سعادتمندی و فیروزیت داد

Пас ин беэътиқодӣ чист чандин ?

پس این بی اعتقادی چیست چندین؟

Бирав беэътимодӣ чист чандин ?

برو بی اعتمادی چیست چندین؟

Бмрғони дона дар саҳро фишонд

بمرغان دانه در صحرا فشاند

Бмоҳии туъма дар дарёи расонад

بماهی طعمه در دریا رساند

Таваккул кун , ки аз файзи илоҳӣ

توکل کن، که از فیض الهی

Расад ризқи ту ҳамчун мурғу моҳӣ

رسد رزق تو همچون مرغ و ماهی

Яке мегашт гирди Асияе

یکی میگشت گرد آسیایی

зи санг Асия омад наДоӣ

ز سنگ آسیا آمد ندایی

Ки : рӯзии хора баҳр чист дилтанг

که: روزی خواره بهر چیست دلتنگ

Ки рӯзии худ бурун меояд аз санг

که روزی خود برون میآید از سنگ

Тамошо кун ки : аз баҳри ғизола

تماشا کن که: از بهر غزاله

Чисони беруни дамад аз санги лола ?

چسان بیرون دمد از سنگ لاله؟

Ту ҳамгар зонка фориғ бол бошӣ

تو هم گر زانکه فارغ بال باشی

зи ҷоми лолаи гавани хуш ҳол бошӣ

ز جام لاله گون خوش حال باشی

зи баҳри коми дили умрии давидӣ

ز بهر کام دل عمری دویدی

Биҷузи нокомӣу ҳасрат чаҳ дидӣ ?

بجز ناکامی و حسرت چه دیدی؟

Азин кӯшиш ки ҷонат риш гардад

ازین کوشش که جانت ریش گردد

На рӯзӣ , балки Малта беш гардад

نه روزی، بلکه مالت بیش گردد

Паии молӣ ки набӯд рӯзии ту

پی مالی که نبود روزی تو

Азоби ҷон буд дилсӯзии ту

عذاب جان بود دلسوزی تو

Таҳаммул бар қазо кардан азин ба

تحمل بر قضا کردن ازین به

Таваккул бар худо кардан азин ба

توکل بر خدا کردن ازین به