Ало , чанд аз паии дунёи кашии ранҷ ?

الا، چند از پی دنیا کشی رنج؟

Турои кунҷи қаноати беҳтар аз ганҷ

ترا کنج قناعت بهتر از گنج

з хон ризқи андаки тӯшае гир

ز خوان رزق اندک توشه ای گیر

Қаноат кун , зи мардуми гӯшае гир

قناعت کن، ز مردم گوشه ای گیر

Чаҳ аз ризқи муқаддар беш ҷӯӣ ?

چه از رزق مقدر بیش جویی؟

Чаҳ аз рӯзи муқарари пеши ҷӯӣ ?

چه از روز مقرر پیش جویی؟

зи тақдири худо бе зористи ин

ز تقدیر خدا بی زاریست این

зи худ рое , худои озористи ин

ز خود رایی، خدا آزاریست این

Агар шахсе бақадр баҳраи хеш

اگر شخصی بقدر بهره خویش

Шавад аз хон неъмати қисмати андеш

شود از خوان نعمت قسمت اندیش

Вале он бандаи давр аз саодат

ولی آن بنده دور از سعادت

Нагардад қонеъ ва ҷӯяд зиёдат

نگردد قانع و جوید زیادت

Яқин каз меҳр ӯ афсурда гардад

یقین کز مهر او افسرده گردد

Азуи як борагӣ озурда гардад

ازو یک بارگی آزرده گردد

Ту ҳам , эй банда , қонеъ бош ва хурсанд

تو هم، ای بنده، قانع باش و خرسند

Машав дар банди озори худованд

مشو در بند آزار خداوند

зи дунёгар бондки тӯша созӣ

ز دنیا گر باندک توشه سازی

Насозӣ хирман ва бо хӯша созӣ

نسازی خرمن و با خوشه سازی

Набинад ранҷи гардуни хирмани ту

نبیند رنج گردون خرمن تو

Шавад аз хӯшаи пар дар домани ту

شود از خوشه پر در دامن تو

Бадасти хӯшаи чини як хӯшаи пар

بدست خوشه چین یک خوشه پر

Ба аз сад риштаи парвона дар

به از صد رشته پروانه در

Ббўиигар шӯии қонеъи зи гулзор

ببویی گر شوی قانع ز گلزار

Нагирад остину доманати хор

نگیرد آستین و دامنت خار

Туро дорад тамаъ чун анкабутӣ

ترا دارد طمع چون عنکبوتی

Ки ҳар сӯ май танӣ аз баҳри қӯтӣ

که هر سو می تنی از بهر قوتی

Тамоми умр бояд сохт домат

تمام عمر باید ساخت دامت

Ки ногуҳи як Макс уфтад бкомт

که ناگه یک مکس افتد بکامت

Чаҳ комаст ин ? ки нокомии азин ба

چه کامست این؟ که ناکامی ازین به

Агар хӯни дили ошомии азин ба

اگر خون دل آشامی ازین به

Саги мискини ббўии устихонӣ

سگ مسکین ببوی استخوانی

Нишинад солҳо бар остонӣ

نشیند سالها بر آستانی

Кашад ҳар остони дарди сар аз ту

کشد هر آستان درد سر از تو

Рӯ , эй нокас , ки ски ҳам беҳтар аз ту

رو، ای ناکس، که سک هم بهتر از تو

Сари хеш аз тамаъ дар пои миндоз

سر خویش از طمع در پا مینداز

Қаноат кун , бгрдўни сари броФроз

قناعت کن، بگردون سر برافراز