Муҳамад кист ? ҷонро қурраи алъайн
محمد کیست؟ جان را قرة العین
Камони абрӯии базми қоби қавсин
کمان ابروی بزم قاب قوسین
Ду чашми равшани арбоби бениш
دو چشم روشن ارباب بینش
Гули бустони сарои офариниш
گل بستان سرای آفرینش
Дилаш аз маърифат бар авҷи афлок
دلش از معرفت بر اوج افلاک
Забонаш дар мақом « мо ърФнок »
زبانش در مقام «ما عرفناک »
Аз он медошт одами донаро дӯст
از آن میداشت آدم دانه را دوست
Ки аз ҷони хӯшаи чин хирман ӯст
که از جان خوشه چین خرمن اوست
Бикуштӣ Нӯҳ агар шуд соҳиби аҳд
بکشتی نوح اگر شد صاحب عهد
Вале нисбат бова тифлӣаст дар маҳд
ولی نسبت باو طفلیست در مهد
Агар ёқӯби азу бӯе шунидӣ
اگر یعقوب ازو بویی شنیدی
Чу гули пероҳан Юсуф даридӣ
چو گل پیراهن یوسف دریدی
Бҷон шуд Юсуфи мисрии ғуломаш
بجان شد یوسف مصری غلامش
Азизи Миср аз он гардид номаш
عزیز مصر از آن گردید نامش
Сад иброҳӣмро дар озари андохт
صد ابراهیم را در آذر انداخت
Сад асмъилро қурбони худ сохт
صد اسمعیل را قربان خود ساخت
Асои Мӯсавиро қадар бишикаст
عصای موسوی را قدر بشکست
Дами исои Марямро фурӯи баст
دم عیسی مریم را فرو بست
Зиҳӣ ! султони даравишони олам
زهی! سلطان درویشان عالم
Бслтонӣу дарвешии мусаллам
بسلطانی و درویشی مسلم
Кашида аз нигини малики ангушт
کشیده از نگین ملک انگشت
Фгндаҳи меҳри хотамро пас пушт
فگنده مهر خاتم را پس پشت
Чу хотам дар ибодати пушт ӯ хам
چو خاتم در عبادت پشت او خم
Бадви меҳри набуввати меҳри хотам
بدو مهر نبوت مهر خاتم
Чунон бо нафаси саркаш буд дар ҷанг
چنان با نفس سرکش بود در جنگ
Ки пеш ӯ ҳисории сохт аз санг
که پیش او حصاری ساخت از سنگ
Аз он сангӣ ки басти он кӯҳи тамкин
از آن سنگی که بست آن کوه تمکین
Тарозуии амалро сохт сангин
ترازوی عمل را ساخت سنگین
Аз он рӯ бар қалам наниҳод ангушт
از آن رو بر قلم ننهاد انگشت
Ки ангушт шашум айбаст дар мушт
که انگشت ششم عیبست در مشت
Чу гардуни қасри маро дар тибқ кард
چو گردون قصر مه را در طبق کرد
Барои даъвати ислом шқ кард
برای دعوت اسلام شق کرد
Фитодаи соя зон хуршеди рухи давр
فتاده سایه زان خورشید رخ دور
Ки боҳам рост ноед зулмату нур
که باهم راست ناید ظلمت و نور
Аз он болотар омад поя ӯ
از آن بالاتر آمد پایه او
Ки уфтад дар таҳи пои соя ӯ
که افتد در ته پا سایه او
Ҳамоно сояро аз пеши ронда
همانا سایه را از پیش رانده
Ки доим дар пас девори монда
که دایم در پس دیوار مانده
Дамии кони сарвро бар ғунчаи танг
دمی کان سرو را بر غنچه تنگ
Расед аз ҷониби сангини дилони санг
رسید از جانب سنگین دلان سنگ
Бхўн оғишта шуд бар ғунчаи шабнам
بخون آغشته شد بر غنچه شبنم
Ҳануз он ғунчаи лаби хандону хуррам
هنوز آن غنچه لب خندان و خرم
Зиҳӣ ! дарёии ҳаламу кони алтоф
زهی! دریای حلم و کان الطاف
Таъолии аллоҳ ! чаҳ ахлоқасту авсоф ?
تعالی الله! چه اخلاقست و اوصاف؟
Чаҳ ҳлмсти ин ? ки ҷони ман фидоят
چه حلمست این؟ که جان من فدایت
Сари покони олами хоки поят
سر پاکان عالم خاک پایت
Саросари хоки роҳат ҷон покаст
سراسر خاک راهت جان پاکست
Хушо ҷонӣ ки дар роҳ ту хокаст !
خوشا جانی که در راه تو خاکست!
Замини Ясриб аз файзат чунонаст
زمین یثرب از فیضت چنانست
Ки ӯро сад шараф бар осмонаст
که او را صد شرف بر آسمانست
Балӣ , дар осмони моҳӣ чунин нест
بلی، در آسمان ماهی چنین نیست
Дар айвони фалаки шоҳӣ чунин нест
در ایوان فلک شاهی چنین نیست
эй меҳр , каз машриқ занад сар
همای مهر، کز مشرق زند سر
зи шавқати ҷониби мағриб наад сар
ز شوقت جانب مغرب نهد سر
Агар тўФт набӯдӣ қасди афлок
اگر طوفت نبودی قصد افلاک
Нмигштнди гирди каъбаи хок
نمیگشتند گرد کعبه خاک
Фалак чун гардаду васл ту ҷӯяд
فلک چون گردد و وصل تو جوید
зи саргардонии мо худ чаҳ гуяд ?
ز سرگردانی ما خود چه گوید؟
Бъсён то бкӣ саргашта бошем ?
بعصیان تا بکی سرگشته باشیم؟
зи роҳи офият баргашта бошем ?
ز راه عافیت برگشته باشیم؟
Алиро ҳодии роҳ худо кун
علی را هادی راه خدا کن
Баҳақи халқи ҷаҳонро раҳнамо кун
بحق خلق جهان را رهنما کن
Ки бе шаки ҳодии роҳ худо ӯст
که بی شک هادی راه خدا اوست
Хилоиқро эмом ва пешво ӯст
خلایق را امام و پیشوا اوست
Бидиҳ лаби ташнагонро рӯзи маҳшар
بده لب تشنگان را روز محشر
зи лутфат ё алӣ , аз оби кавсар
ز لطفت یا علی، از آب کوثر
Паноҳи мо гунаҳ корон ҳаминаст
پناه ما گنه کاران همینست
Ки науммат раҳмаи ллъолминст
که نامت رحمة للعالمینست
зи даст мо наёяд ҳеҷ тоъат
ز دست ما نیاید هیچ طاعت
Ҳамин моиему умеди шафоат
همین ماییم و امید شفاعت
Шафоат кун , дарӣ бигушоӣ бар мо
شفاعت کن، دری بگشای بر ما
Гар ин дар баста гардад , вой бар мо !
گر این در بسته گردد، وای بر ما!
Чаҳ гуфтам ? ваа ! ту борӣ кӣ писандӣ
چه گفتم؟ وه! تو باری کی پسندی
Ки ин дар бар гадои хеши бандӣ ?
که این در بر گدای خویش بندی؟
Малулами зини хатои гуфтан , чаҳ гуфтам ?
ملولم زین خطا گفتن، چه گفتم؟
Маро бояд дуои гуфтан , чаҳ гуфтам ?
مرا باید دعا گفتن، چه گفتم؟
Илоҳӣ , то замин ва осмон ҳаст
الهی، تا زمین و آسمان هست
Вазони пас он биҳишт ҷовдон ҳаст
وزان پس آن بهشت جاودان هست
Зилоли раҳматати ммдўди бодо !
ظلال رحمتت ممدود بادا!
Мақоми иззатати Маҳмӯди бодо !
مقام عزتت محمود بادا!