Ду ёр аз малики худ маҳҷӯри гаштанд
دو یار از ملک خود مهجور گشتند
зи наздики рафиқони даври гаштанд
ز نزدیک رفیقان دور گشتند
Яке аз гуфтугӯи хомӯш будӣ
یکی از گفتگو خاموش بودی
Забони бастӣу доими гӯш будӣ
زبان بستی و دایم گوش بودی
Яке дигари схндону сухани гӯй
یکی دیگر سخندان و سخن گوی
Задӣ ҳар дами бчўгони сухани гӯй
زدی هر دم بچوگان سخن گوی
Гуҳ аз саҳрои машриқ нукта ронадӣ
گه از صحرای مشرق نکته راندی
Гуҳ аз дарёии мағриб дар фишондӣ
گه از دریای مغرب در فشاندی
Гуҳӣ гуфтӣ сухан аз саҳни афлок
گهی گفتی سخن از صحن افلاک
Вази онҷои тохтӣ бар таҳтаи хок
وز آنجا تاختی بر تخته خاک
Чу бунёд сухан кардӣ зи одам
چو بنیاد سخن کردی ز آدم
Накардӣ хатми ало то бхотм
نکردی ختم الا تا بخاتم
Дар он муддат ки манзил ме буриданд
در آن مدت که منزل می بریدند
зи гирди раҳи бсҳроиии расиданд
ز گرد ره بصحرایی رسیدند
Фазои дилкаши саҳроӣ бе гирд
فضای دلکش صحرای بی گرد
Ҳавои муътадил , на гарм ва на сард
هوا معتدل، نه گرم و نه سرد
Магари рӯҳи аллоҳ онҷо орамида
مگر روح الله آنجا آرمیده
Дарави анфоси рӯҳонии дамида
درو انفاس روحانی دمیده
Ҳавоӣу об ӯ чандон ки хоҳӣ
هوای و آب او چندان که خواهی
Бисоти ороста аз мурғу моҳӣ
بساط آراسته از مرغ و ماهی
Дарави мурғи ҳаворо достонҳо
درو مرغ هوا را داستانها
Чу тасбеҳи малик бар осмонҳо
چو تسبیح ملک بر آسمانها
Ғизолонаши бҳсну дилрабое
غزالانش بحسن و دلربایی
Арӯсони сияҳи чашми хтоиӣ
عروسان سیه چشم ختایی
Лаб равадаш зи ғулғул дар тараннум
لب رودش ز غلغل در ترنم
Тарашшӯҳ карда обаш чун табассум
ترشح کرده آبش چون تبسم
зи сабзаи хати гирифтаи марғзораш
ز سبزه خط گرفته مرغزارش
Ки беранҷ хазон омад баҳораш
که بی رنج خزان آمد بهارش
Саводи сунбулаш бо доғи лола
سواد سنبلش با داغ لاله
Хату меҳри гувоҳон бар қибола
خط و مهر گواهان بر قباله
Дарави хайлу ҳашами раъноу мавзун
درو خیل و حشم رعنا و موزون
Баҳами дили баста чун Лайлӣу маҷнӯн
بهم دل بسته چون لیلی و مجنون
Ҷавонӣ буд срхили қабоил
جوانی بود سرخیل قبایل
зи сар то пои ҳамаи шаклу шамоил
ز سر تا پا همه شکل و شمایل
зи машки оростаи хаттӣу холӣ
ز مشک آراسته خطی و خالی
зи саҳрои хостаҳи мишкӣни Ғаззолӣ
ز صحرا خاسته مشکین غزالی
Хиромон то бсҳрои пои ниҳода
خرامان تا بصحرا پا نهاده
Ҷаҳонӣ рӯй дар саҳрои ниҳода
جهانی روی در صحرا نهاده
Боҳў гуфта чашми он дили афрӯз
بآهو گفته چشم آن دل افروز
Ки : дар ман байну дили бурдани биомуз
که: در من بین و دل بردن بیاموز
Қадаши Кебеки дариро дода пайғом
قدش کبک دری را داده پیغام
Ки : рафтори ту нозук нест , мхром
که: رفتار تو نازک نیست، مخرام
Зада аз ғамзаи новакҳои корӣ
زده از غمزه ناوکهای کاری
Ҷаҳонии сайду мижгонаши шикорӣ
جهانی صید و مژگانش شکاری
Фитода ҳар замони сайдии бдомш
فتاده هر زمان صیدی بدامش
Азин маънӣ шудаи сайёди номаш
ازین معنی شده صیاد نامش
зи дасташи боз чун рафтӣ бпрўоз
ز دستش باز چون رفتی بپرواز
Бчндини сайд сӯяш омадӣ боз
بچندین صید سویش آمدی باز
Сагаши оҳӯии ваҳшӣ қайд кардӣ
سگش آهوی وحشی قید کردی
Ғизолонро бибозӣ сайд кардӣ
غزالان را ببازی صید کردی
Ғарибон чун бон саҳро гузаштанд
غریبان چون بآن صحرا گذشتند
Бсди ҷони сайди он сайёди гаштанд
بصد جان صید آن صیاد گشتند
Бути сайёд рӯзӣ омад аз дашт
بت صیاد روزی آمد از دشت
Бар он саҳрои бқсд сайд бигузашт
بر آن صحرا بقصد صید بگذشت
Бар аҳволи ғарибон чун назар кард
بر احوال غریبان چون نظر کرد
Ғами он бедилон бар вай асар кард
غم آن بیدلان بر وی اثر کرد
Балӣ , онҷо ки таъсири нзрҳост
بلی، آنجا که تأثیر نظرهاست
Румузи ишқро дар дили асрҳост
رموز عشق را در دل اثرهاست
Чу охири рӯи бмнзлгоаҳ худ кард
چو آخر رو بمنزلگاه خود کرد
БлтФи он ҳар дуро ҳамроҳ худ кард
بلطف آن هر دو را همراه خود کرد
Бисоти ъушрат меҳмон биёрост
بساط عشرت مهمان بیاراست
Бчндини ноз ва неъмат хон биёрост
بچندین ناز و نعمت خوان بیاراست
Ҳарифон чун зи неъмат даст шастанд
حریفان چون ز نعمت دست شستند
зи соқии оби оташи ранги ҷустанд
ز ساقی آب آتش رنگ جستند
Шароби куҳна шӯр ангехт фии улҳол
شراب کهنه شور انگیخت فی الحال
Зиҳӣ ! пери ҷавони табъи куҳани сол
زهی! پیر جوان طبع کهن سال
Чу дашном батон талху Фрҳнок
چو دشنام بتان تلخ و فرحناک
Бадви неки ҷаҳонро заҳру тирёк
بدو نیک جهان را زهر و تریاک
Чу нори Мӯсавии нори макрам
چو نار موسوی نار مکرم
Чу оби зиндагии рӯҳи муҷассам
چو آب زندگی روح مجسم
Фурӯғи маҷлиси пари завқи мисатон
فروغ مجلس پر ذوق مستان
Чароғи хилват оташ прессатон
چراغ خلوت آتش پرستان
Баромади бонг ноӣу нолаи чанг
برآمد بانگ نای و ناله چنگ
Мғнии ҳам бъшрти гирди оҳанг
مغنی هم بعشرت گرد آهنگ
Қадаҳи гули рангу соқии лолаи гаван буд
قدح گل رنگ و ساقی لاله گون بود
Чаҳ гӯям моҳи маҷлисро ки чун буд ?
چه گویم ماه مجلس را که چون بود؟
Бъшрти бгзрониднди шаб ро
بعشرت بگذرانیدند شب را
Чаро шаб гуфтам он рӯзи тарабро ?
چرا شب گفتم آن روز طرب را؟
Чу бетоқат шуданд аз тоби мастӣ
چو بی طاقت شدند از تاب مستی
Фароғат ёфтанд аз хоби мастӣ
فراغت یافتند از خواب مستی
Саҳар каз булбулон фарёд бархест
سحر کز بلبلان فریاد برخاست
зи хоби он гули рух сайёд бархест
ز خواب آن گل رخ صیاد برخاست
Сухани гӯии схндонро талаб кард
سخن گوی سخندان را طلب کرد
Бъзми сайди оҳанг тараб кард
بعزم صید آهنگ طرب کرد
Чу доми зулф худ биниҳод домӣ
چو دام زلف خود بنهاد دامی
Ки ёбад хотираш аз сайди комӣ
که یابد خاطرش از صید کامی
Ҳарифи нуктаи пардози схндон
حریف نکته پرداز سخندان
з ҳар ҷо гуфтугӯ мекард чандон
ز هر جا گفتگو می کرد چندان
Ки мурғон зон ҳаволӣ ме рамеданд
که مرغان زان حوالی می رمیدند
Бсҳроӣ дигар ме орамиданд
بصحرای دیگر می آرمیدند
Шикор ӯ з бисёр андакӣ шуд
شکار او ز بسیار اندکی شد
з ҳар сад мурғи сайд ӯ яке шуд
ز هر صد مرغ صید او یکی شد
Чу аз сайди он маи сайёди баргашт
چو از صید آن مه صیاد برگشت
Шаб ӯ ҷузи дарин андеша нагузашт
شب او جز درین اندیشه نگذشت
Ки : фардои роҳу расмӣ пеш гирад
که: فردا راه و رسمی پیش گیرد
Ки сайд аз рӯзи дигар беш гирад
که صید از روز دیگر بیش گیرد
Чу рӯзи дигари он шаб шуд фаромӯш
چو روز دیگر آن شب شد فراموش
Бъзм сайд шуд бо ёри хомӯш
بعزم صید شد با یار خاموش
зи хомӯшяши мурғони роми гаштанд
ز خاموشیش مرغان رام گشتند
Ҳамаи пои бастаи он доми гаштанд
همه پا بسته آن دام گشتند
Чу донист он ҳариф ар тунди ҳушӣ
چو دانست آن حریف ار تند هوشی
Ки : мурғони сайди гаштанд аз хамӯшӣ
که: مرغان صید گشتند از خموشی
Бҷон шуд ҳамдами он ёри хомӯш
بجان شد همدم آن یار خاموش
Суханҳои схндон шуд фаромӯш
سخن های سخندان شد فراموش
Илоҳӣ , то бкӣ афсона гӯям ?
الهی، تا بکی افسانه گویم؟
Ҳадиси хеш бо бегона гӯям ?
حدیث خویش با بیگانه گویم؟
Хамӯширо шикори дом ман кун
خموشی را شکار دام من کن
эй бахту давлати ром ман кун
همای بخت و دولت رام من کن