Ҷавонӣ дар латофати он чунон буд

جوانی در لطافت آن چنان بود

Ки ҳасанаши фитнаи перу ҷавон буд

که حسنش فتنه پیر و جوان بود

Гули андомӣ ки бо рухсор чун гул

گل اندامی که با رخسار چون گل

Фгндаҳи ғулғулӣ дар ҷони булбул

فگنده غلغلی در جان بلبل

Сеӣ сарвӣ ки по ҳар ҷо наҳодӣ

سهی سروی که پا هر جا نهادی

Ҷаҳонии сари биҷой по наҳодӣ

جهانی سر بجای پا نهادی

Сулаймони вори халқӣ аз пасу пеш

سلیمان وار خلقی از پس و پیش

Гирифторонаш аз мӯру малах беш

گرفتارانش از مور و ملخ بیش

Чу абри фитнаи он баҳри латофат

چو ابر فتنه آن بحر لطافت

Равон мерафт ва меборид офат

روان میرفت و میبارید آفت

Падар чун дид ошӯби ҷаҳонаш

پدر چون دید آشوب جهانش

Бкнҷии сохт аз мардум наонаш

بکنجی ساخت از مردم نهانش

Ниқоб афганд он рӯй накӯ ро

نقاب افگند آن روی نکو را

Чу гул дар пардаи пинҳони сохт ӯ ро

چو گل در پرده پنهان ساخت او را

Бутӣ каз ваии ҷаҳонӣ мубтало шуд

بتی کز وی جهانی مبتلا شد

зи ҳасани худ гирифтор бало шуд

ز حسن خود گرفتار بلا شد

Балӣ , бошад тариқи подшоҳон

بلی، باشد طریق پادشاهان

Ки дарди сари кашанд аз додхоҳон

که درد سر کشند از دادخواهان

Наме бинӣ ки чун парвона шуд ҷамъ

نمی بینی که چون پروانه شد جمع

Басӣ монеъ шавад аз партави шамъ ?

بسی مانع شود از پرتو شمع؟

Шукррогар чаҳ таъму об ва рангаст

شکر را گر چه طعم و آب و رنگست

зи ғавғои магаси доими бтнгст

ز غوغای مگس دایم بتنگست

Ниҳон буд он сеӣ сарви гули андом

نهان بود آن سهی سرو گل اندام

Чу ма дар манзилӣ ҳар рӯз то шом

چو مه در منزلی هر روز تا شام

Валикин ҳар шаби он моҳи дили афрӯз

ولیکن هر شب آن ماه دل افروز

Буруни барадии бгшти шаби ғами рӯз

برون بردی بگشت شب غم روز

Шабӣ , аз шаб чу посӣ чанд бигузашт

شبی، از شب چو پاسی چند بگذشت

Маи шабгардро шуд азми шаби гашт

مه شبگرد را شد عزم شب گشت

Фиғон аз ошиқон зор бархест

فغان از عاشقان زار برخاست

Ки бози он давлат бедор бархест

که باز آن دولت بیدار برخاست

Чу сӯии остони худ гузар кард

چو سوی آستان خود گذر کرد

Сари дармондагонро хок дар кард

سر درماندگان را خاک در کرد

Гуруҳе дид сар бар остона

گروهی دید سر بر آستانه

Бихоб айши фориғ аз замона

بخواب عیش فارغ از زمانه

Гуруҳе дид хоб аз дидаи ронда

گروهی دید خواب از دیده رانده

Чу кавкаби чашми равшани бози монда

چو کوکب چشم روشن باز مانده

Бшби нохуфтагони он бахти бедор

بشب ناخفتگان آن بخت بیدار

Чу моҳ чордаҳ бинмуд дидор

چو ماه چارده بنمود دیدار

Фгнди он хуфтагонро хок бар сар

فگند آن خفتگان را خاک بر سر

Ки яъне : мурдаи зери хоки беҳтар

که یعنی: مرده زیر خاک بهتر

Зиҳӣ ! ҳасрат ки дар шабҳои маҳтоб

زهی! حسرت که در شبهای مهتاب

з рӯй дӯстон монеъ шавад хоб

ز روی دوستان مانع شود خواب

Илоҳӣ , чанд нохушнӯд бошам ?

الهی، چند ناخشنود باشم؟

зи ғифлати маст ва хоб олуд бошам ?

ز غفلت مست و خواب آلود باشم؟

Азин мастии марои ҳушёреи даҳ

ازین مستی مرا هشیاریی ده

зи хоби ғифлатами бедореи даҳ

ز خواب غفلتم بیداریی ده