Зулайхои муддатӣ дар аҳди Юсуф

زلیخا مدتی در عهد یوسف

Надидӣ ғайри андӯҳу таъассуф

ندیدی غیر اندوه و تأسف

зи кори хеш беҳбӯдӣ надидӣ

ز کار خویش بهبودی ندیدی

зи савдоҳои худ судӣ надидӣ

ز سوداهای خود سودی ندیدی

Агар Юсуф шудӣ чун моҳи толеъ

اگر یوسف شدی چون ماه طالع

Шудӣ пешаш дару девори монеъ

شدی پیشش در و دیوار مانع

Вагар худ сӯии Юсуфи бргзштӣ

وگر خود سوی یوسف برگذشتی

Брғмш аз раҳи дигари гузаштӣ

برغمش از ره دیگر گذشتی

Ғами перӣ наме бар сунбулаши рехт

غم پیری نمی بر سنبلش ریخت

зи осеби хазони барги гулаши рехт

ز آسیب خزان برگ گلش ریخت

Сияҳи бодом ӯ аз ҷаври айём

سیه بادام او از جور ایام

Шуд аз айни сифедии мағзи бодом

شد از عین سفیدی مغز بادام

Баёз рӯй ӯ шуд мъҷр ӯ

بیاض روی او شد معجر او

Бибин кохр чаҳ омад бар сар ӯ ?

ببین کاخر چه آمد بر سر او؟

Фишонд аз чашмҳои чашми хӯни бор

فشاند از چشمهای چشم خون بار

Ҳазорон қатраи ҳчўни донаи ёр

هزاران قطره هچون دانه یار

бад-инсон буд ҳол ӯ ки ногоҳ

بدینسان بود حال او که ناگاه

Дилашро бар ғалат карданд огоҳ

دلش را بر غلط کردند آگاه

Бутӣ дар хона аз мардум ниҳон дошт

بتی در خانه از مردم نهان داشت

Ки ӯро қиблаи ҳоҷат гумон дошт

که او را قبله حاجت گمان داشت

Даруни хонаи кораши бути парастӣ

درون خانه کارش بت پرستی

Бурун аз ишқи Юсуфи шӯру мастӣ

برون از عشق یوسف شور و مستی

Бадали гуфто ки : эй дар ишқи маъюб

بدل گفتا که: ای در عشق معیوب

Муҳибро кӣ раво бошад ду маҳбӯб ?

محب را کی روا باشد دو محبوب؟

Шуд ин бути санг роҳ орзӯем

شد این بت سنگ راه آرزویم

Азон Юсуф намеояд басӯиам

ازان یوسف نمی آید بسویم

зи баҳри бут шикастани санги бардошт

ز بهر بت شکستن سنگ برداشت

Бъзми сулҳи роҳи ҷанги бардошт

بعزم صلح راه جنگ برداشت

Шикасти онро бчолокӣу чустӣ

شکست آن را بچالاکی و چستی

Вазон афтод дар кораши дурустӣ

وزان افتاد در کارش درستی

Бони сангӣ ки бутро хирад бишикаст

بآن سنگی که بت را خرد بشکست

Ту гуфтӣ рахнаи имони худ баст

تو گفتی رخنه ایمان خود بست

Чу бор дигар омад бар сари роҳ

چو بار دیگر آمد بر سر راه

Баромади Юсуфи тавфиқаш аз чоҳ

برآمد یوسف توفیقش از چاه

Тараҳҳум кард Юсуф бар Зулайхо

ترحم کرد یوسف بر زلیخا

Ҷавониро гирифт аз сари Зулайхо

جوانی را گرفت از سر زلیخا

Сияҳ шуд мардуми чашми сифедаш

سیه شد مردم چشم سفیدش

Баромади кавкаби субҳи умедаш

برآمد کوکب صبح امیدش

Ту низ , эй дил , агар бутро шикастӣ

تو نیز، ای دل، اگر بت را شکستی

зи ғавғоӣ батон ҷустӣу рстӣ

ز غوغای بتان جستی و رستی

Илоҳӣ , аз батон моро нигаҳи дор

الهی، از بتان ما را نگه دار

Дили гумроҳи моро рӯи барраи ор

دل گمراه ما را رو بره آر

Зулоли маърифат дар коми мо рез

زلال معرفت در کام ما ریز

Шароби ваҳдати андари ҷоми мо рез

شراب وحدت اندر جام ما ریز