Бмлки Мисри шоҳии Комрон буд
به ملک مصر شاهی کامران بود
Ки бо мисатони бғоити сари гарон буд
که با مستان به غایت سرگران بود
Касегар ҷониб мехона рафтӣ
کسی گر جانب میخانه رفتی
Сар ӯ дар сар паймона рафтӣ
سر او در سر پیمانه رفتی
з май онҳо ки будандӣ лаболаб
ز می آنها که بودندی لبالب
Ҳама чун хам тиҳӣ карданд қолаб
همه چون خُم تهی کردند قالب
зи теғаш ҳар тарафи хӯнҳо равон буд
ز تیغش هر طرف خونها روان بود
Ки : ин вақте шароби арғавон буд
که: این وقتی شراب ارغوان بود
Буридӣ токро забташи рагу пай
بریدی تاک را ضبطش رگ و پی
Ки : хӯни ин раг ва пай нест ҷуз май
که: خونِ این رگ و پی نیست جز می
Биҷузи чашми парии рӯйон чун ҳур
بجز چشم پریرویان چون حور
Бадӯраш кас надидӣ масту махмур
به دورش کس ندیدی مست و مخمور
Бхоки даргаи он шоҳ ногоҳ
به خاک درگه آن شاه، ناگاه
Се касро маст овараданд аз роҳ
سه کس را مست آوردند از راه
Бпои тахташи афтоданд ҳар як
به پای تختش افتادند هر یک
Забон узр бикшоданд ҳар як
زبان عذر بگشادند هر یک
Яке гуфто : дилам дарёӣ илмаст
یکی گفتا: دلم دریای علمست
Серуми шӯрида аз савдоӣ илмаст
سرم شوریده از سودای علمست
Сабки бардоштами ратли гаронӣ
سبک برداشتم رطل گرانی
Казин ғавғо биёсоем замонӣ
کزین غوغا بیاسایم زمانی
Ҷавобаш дод ва гуфт : эй нохирадманд
جوابش داد و گفت: ای ناخردمند
Шаробу илм дар як сина мапаснд
شراب و علم در یک سینه مپسند
Азин илмӣ ки дории ҷаҳли беҳтар
ازین علمی که داری جهل بهتر
Ҳалоки ин чунин нои аҳли беҳтар
هلاک این چنین نااهل بهتر
Яке гуфто : ҳакими рӯзгорам
یکی گفتا: حکیم روزگارم
Биҷузи қонӯн ҳикмат нест корам
بجز قانون حکمت نیست کارم
Азон ҷом месофӣ кашидам
ازان جام می صافی کشیدم
Казу хосият бисёр дидам
کزو خاصیت بسیار دیدم
Хитоб омад ки : ин беҳикматӣ чист ?
خطاب آمد که: این بیحکمتی چیست؟
Бқонўнии чунин мушкил тавон зист
به قانونی چنین مشکل توان زیست
Кунун аз мастӣ ҳастӣ бипарҳез
کنون از مستی هستی بپرهیز
Шароби нестӣ дар коми ҷони рез
شراب نیستی در کام جان ریز
Яке гуфто : дилам бемор ишқаст
یکی گفتا: دلم بیمار عشقست
Тан озурдаам аФгор ишқаст
تنِ آزردهام افگار عشقست
Агар ҷом мегулгун нагирам
اگر جام می گلگون نگیرم
зи андӯҳи дили пари хӯни бимирам
ز اندوه دل پر خون بمیرم
Шаҳаншоҳи атои бахши хатои пӯш
شهنشاه عطابخش خطاپوش
Чу бишунид ин сухан гуфт аз сари ҳуш
چو بشنید این سخن گفت از سر هوش
Ки : дарди ишқро таскин диҳад май
که: درد عشق را تسکین دهد می
Фараҳ бо ошиқ мискин диҳад май
فرح با عاشق مسکین دهد می
Агар ошиқ мегулгун нанӯшад
اگر عاشق میِ گلگون ننوشد
Бзорӣ ҷон диҳад , пас чун нанӯшад ?
به زاری جان دهد، پس چون ننوشد؟
Бқтли он ду тан фармуд ишорат
به قتل آن دو تن فرمود اشارت
Ҳамин ошиқ шуд аз аҳли бишорат
همین عاشق شد از اهل بشارت
Балӣ , мисатони ҳаёт аз ишқ ёбанд
بلی، مستان حیات از عشق یابند
Гирифторони наҷот аз ишқ ёбанд
گرفتاران نجات از عشق یابند
Фунуни илму ҳикмат печ печаст
فنون علم و حکمت پیچ پیچست
Бғир аз ишқи боқӣ ҷумла ҳеҷаст
بغیر از عشق باقی جمله هیچست
Илоҳӣ , мастии ишқу ҷунуни даҳ
الهی، مستی عشق و جنون ده
Наҷот аз қайди ақли зўи фунуни даҳ
نجات از قید عقل ذوفنون ده
Диламро сода аз нақш фунун кун
دلم را ساده از نقش فنون کن
Фунунро дар сари кор ҷунун кун
فنون را در سر کار جنون کن