Субҳи дам каз насими мҳроФрўз
صبح دم کز نسیم مهرافروز
Давр шуд турраи шаб аз рухи рӯз
دور شد طرهٔ شب از رخ روز
Шасти даврони зи оби чашмаи меҳр
شست دوران ز آب چشمهٔ مهر
Зулмати шаби зи коргоҳи сипеҳр
ظلمت شب ز کارگاه سپهر
Сӯхт бар миҷмари сипеҳри баланд
سوخت بر مجمر سپهر بلند
зи оташи меҳри донаҳои сапанд
ز آتش مهر دانههای سپند
Офтоб аз фалак ҳувайдо шуд
آفتاب از فلک هویدا شد
Қатраҳо рехти чашма пайдо шуд
قطرهها ریخت چشمه پیدا شد
Меҳр аз чархи нилгун сар зад
مهر از چرخ نیلگون سر زد
Юсуф аз оби нили сар бар зад
یوسف از آب نیل سر بر زد
Оташи Мӯсавӣ ба тавр омад
آتش موسوی به طور آمد
Зулмат шаб бирафт нур омад
ظلمت شب برفت نور آمد
Баъди зулмат бар ин баланди айвон
بعد ظلمت بر این بلند ایوان
Рӯй бинмуд чашмаи ҳайвон
روی بنمود چشمه حیوان
Шаҳ ки сад нозу ишва дар сар дошт
شه که صد ناز و عشوه در سر داشت
Ногуҳ аз хоби нози сари бардошт
ناگه از خواب ناز سر برداشت
Аз гиребони нози сар бар кард
از گریبان ناز سر بر کرد
Сар бароварду фитнаро сар кард
سر برآورد و فتنه را سر کرد
Ҳам каллаи каҷи ниҳод бар сари хеш
هم کله کج نهاد بر سر خویش
Ҳам қабо чуст кард дар бар хеш
هم قبا چست کرد در بر خویش
Ҳалқаи зулфи сохт зевари гӯш
حلقه زلف ساخت زیور گوش
Чини кокули Фгнд бар сари дӯш
چین کاکل فگند بر سر دوش
Бар миёни ҳамчуи мӯии басти камар
بر میان همچو موی بست کمر
Сад камари бастаро шикасти камар
صد کمر بسته را شکست کمر
Қади броФрохти ҳамчуи умри дароз
قد برافراخت همچو عمر دراز
Сӯии мактаби қадами ниҳод ба ноз
سوی مکتب قدم نهاد به ناز
Чашми дарвеши мустаманд ба роҳ
چشم درویش مستمند به راه
Гуҳари афшон барои мақдами шоҳ
گهر افشان برای مقدم شاه
Ногуҳи он сарви ноз пайдо шуд
ناگه آن سرو ناز پیدا شد
Фитнаи рафтаи боз пайдо шуд
فتنهٔ رفته باز پیدا شد
Чун бидид он ҷамоли зебоӣ
چون بدید آن جمال زیبایی
Кард бунёди ношкибоиӣ
کرد بنیاد ناشکیبایی
Дилу ҷонаш дар изтироб афтод
دل و جانش در اضطراب افتاد
Маст бихўд шуд ва хароб афтод
مست بیخود شد و خراب افتاد
Дам ба дами ҳол ӯ дигаргун шуд
دم به دم حال او دگرگون شد
Ман чаҳ гӯям ҳол ӯ чун шуд
من چه گویم حال او چون شد
Шоҳ чу дид беқарорӣ ӯ
شاه چو دید بیقراری او
Дар дилаш кор кард зорӣ ӯ
در دلش کار کرد زاری او
Пеш ӯ рафт ва гуфт ҳол ту чист ?
پیش او رفت و گفت حال تو چیست؟
Дар чаҳ андешае ? хаёл ту чист ?
در چه اندیشهای؟ خیال تو چیست؟
Соъатӣ бо гадоӣ худ бинишаст
ساعتی با گدای خود بنشست
Рафт он гуҳ ба ҷой худ бинишаст
رفت آنگه به جای خود بنشست
Ҷой дар пеши гоҳ хона гирифт
جای در پیشگاه خانه گرفت
Ва он гадои ҷо бар остона гирифт
و آن گدا جا بر آستانه گرفت
Бас ки буданд ҳар ду моили ҳам
بس که بودند هر دو مایل هم
Ҷо гирифтанд дар муқобили ҳам
جا گرفتند در مقابل هم
Чашм бар чашму дида бар дида
چشم بر چشم و دیده بر دیده
Ҳар замони сӯии икдгри дида
هر زمان سوی یکدگر دیده