эй давои даруни хастаи дилон

ای دوای درون خسته‌دلان

Марҳами синаи шикастаи дилон

مرهم سینهٔ شکسته دلان

Марҳамӣ лутф кун , ки хастаи дилам

مرهمی لطف کن، که خسته‌دلم

Марҳамат кун ки [ бас ] шикастаи дилам

مرحمت کن که [بس] شکسته‌دلم

Гарчи ман сар ба сар гунаҳ кардам

گرچه من سر به سر گنه کردم

Номаи хешро сияҳ кардам

نامهٔ خویش را سیه کردم

Ту дарин номаи сиёҳи мубин

تو درین نامهٔ سیاه مبین

Карами хеши байни гуноҳи мубин

کرم خویش بین گناه مبین

Ман худ аз кардаҳои худ хаҷалам

من خود از کرده‌های خود خجلم

Ту макун рӯзи ҳашари мунфаилам

تو مکن روز حشر منفعلم

Бо вуҷӯди гуноҳи корӣ ҳо

با وجود گناه‌کاری‌ها

Аз ту дорам умедворӣ ҳо

از تو دارم امیدواری‌ها

Зонка бар туаст эътимоди ҳама

زانکه بر توست اعتماد همه

эй муроди ману муроди ҳама

ای مراد من و مراد همه

Ту карӣмӣ ва бе навой туам

تو کریمی و بی‌نوای توام

Подшоҳӣ ва ман гадои туам

پادشاهی و من گدای توام

Неи гадоӣ ки ин ва он хоҳам

نی گدایی که این و آن خواهم

Коми дил , орзӯӣ ҷон хоҳам

کام دل، آرزوی جان خواهم

Балки бошад гадоӣам дардӣ

بلکه باشد گدایی‌ام دردی

Ашки сурхӣу чеҳраи зардӣ

اشک سرخی و چهرهٔ زردی

То ба роҳати зи аҳл дард шавам

تا به راهت ز اهل درد شوم

Брнхизм агарчӣ гирд шавам

برنخیزم اگرچه گرد شوم

Чун ба хоки аўФтм ба сад хорӣ

چون به خاک اوفتم به صد خواری

Ту зи хокам ба лутф бурдорӣ

تو ز خاکم به لطف برداری

Гарчи дар хӯрд оташам чун шарар

گرچه در خورد آتشم چون شرر

Назаригар ба ман расад чаҳ зарар ?

نظری گر به من رسد چه ضرر؟

Ман нагӯям ки лутф ва эҳсон кун

من نگویم که لطف و احسان کن

Бандаам ҳарчӣ шоядат он кун

بنده‌ام هرچه شایدت آن کن

Оқибати бугсалад чу банд аз банд

عاقبت بگسلد چو بند از بند

Банди банди маро ба худ пайванд

بند بند مرا به خود پیوند