Сол ҳо шуд ки меҳри олами сӯз
سالها شد که مهر عالمسوز
Теғи кин тез мекунад ҳар рӯз
تیغ کین تیز میکند هر روز
Ваа ! ки то меҳри чарх буд кабӯд
وه! که تا مهر چرخ بود کبود
Дар кабӯдии чарх меҳр набӯд
در کبودی چرخ مهر نبود
Ҷониб ҳар ки бингарам ба ниёз
جانب هر که بنگرم به نیاز
Нанигарад ҷониби ман аз сари ноз
ننگرد جانب من از سر ناز
Дар раҳ ҳар ки сари нуҳум ба вафо
در ره هر که سر نهم به وفا
По наад бар серуми зи роҳи ҷафо
پا نهد بر سرم ز راه جفا
Чанд бедоди байнам аз ҳар кас ?
چند بیداد بینم از هر کس؟
эй кас бекасон ба додам рас
ای کس بیکسان به دادم رس
Чанд помоли ом ва хос шавам
چند پامال عام و خاص شوم
Дасти ман гир то халос шавам
دست من گیر تا خلاص شوم
Ҳимматии даҳ ки бигузарам зи ҳама
همتی ده که بگذرم ز همه
Рӯ ба сӯй ту оварам зи ҳама
رو به سوی تو آورم ز همه
Сӯй худ кун рухи ниёзи маро
سوی خود کن رخ نیاز مرا
Ба ҳақиқати расони муҷози маро
به حقیقت رسان مجاز مرا
Зулфи хубон мушаввашам дорад
زلف خوبان مشوشم دارد
Лаъли эшон дар оташам дорад
لعل ایشان در آتشم دارد
Аз батон чу дар оташами шабу рӯз
از بتان چو در آتشم شب و روز
Рӯзи ҳашарами бад-ӣни гуноҳи мсўз
روز حشرم بدین گناه مسوز
Мҳўшонм чу сӯхтанд ба ноз
مهوشانم چو سوختند به ناز
зи офтоби қиёматами мгдоз
ز آفتاب قیامتم مگداز
Бас буд ин ки сӯхтами як бор
بس بود این که سوختم یک بار
«у қнои рбнои азоби алнор »
«و قنا ربنا عذاب النار»
Оташ аз ҷӯи манӣ чаҳ афрӯзад ?
آتش از جو منی چه افروزد؟
Балки дӯзахи зи ннки ман сӯзад
بلکه دوزخ ز ننک من سوزد
Гунаҳами бахш ва тоъатам бипазир
گنهم بخش و طاعتم بپذیر
Ки ҳамин дорам аз қалилу касӣр
که همین دارم از قلیل و کثیر
Дар шаби тира чун даҳуми ҷон ро
در شب تیره چون دهم جان را
Ҳмрҳм кун чароғи имон ро
همرهم کن چراغ ایمان را
Иттиҳодӣ насиб кун бо ман
اتحادی نصیب کن با من
Ки надонам ки ани туе ё ман
که ندانم که ان تویی یا من
Чун забон додае баёнами бахш
چون زبان دادهای بیانم بخش
Дар баёни сухани забонами бахш
در بیان سخن زبانم بخش
Мҳзнмро дар Низомии даҳ
محزنم را در نظامی ده
Соғарамро шароби ҷомии даҳ
ساغرم را شراب جامی ده
Бандаро хусрави сухани гардон
بنده را خسرو سخن گردان
Ҳасани назми марои ҳасани гардон
حسن نظم مرا حسن گردان
Оби даҳ ханҷари забони маро
آب ده خنجر زبان مرا
Тоби даҳ гавҳари баёни маро
تاب ده گوهر بیان مرا
То шавам дар фишон зи баҳри калом
تا شوم در فشان ز بحر کلام
Ба саломи набӣ , алайҳи салом
به سلام نبی، علیه سلام